xoşdurlar, ona inanırlar. Ayələrdən qafil olanların yeri atəşdir”. Bu ayə cəhənnəm əhlinin ayələrdən qafil olmasına aid deyilmişdir. Əslində kökü məadı inkar etməyə, dünyaya inama və axirəti yaddan çıxartmağa qayıdır. Qəflət insan bədbəxtliklərinin əsas köküdür. Halbuki, behişt əhlinin xoşbəxtliyinin kökü - agahlıqları, ayıqlıqları və Allahı zikr etmələridir.

Hədislərin birində Allah buyurur: “Üç nəfərə görə təəcüblənirəm: o kəslərin ki, cəhənnəm atəşinə imanları vardır. Bilirlər ki, qarşılarında nə var. Necə gülürlər və dünyaya bel bağlayanlar ki, bilirlər ki, tezliklə ondan ayrılacaqlar. O kəslər ki, qafildirlər və bilirlər ki, Allahın mələkləri ondan qafil deyillər. Necə pis işlərlə məşğul ola bilirlər”.

Beşinci ayədə ancaq zahiri görən insanlardan bəhs edilmişdir ki, qəflətləri nəticəsində nəinki dünya sirlərini görmürlər, hətta dünyanın zahiri ilə qənaətlənirlər. Quran da bu haqda buyurur ki, bu insanlar dünyanın ancaq zahirini görürlər. Axirətdən qafildirlər.

Əgər qəflət xəcalət kölgəsini qəlblərinə salmasaydı, dünya həyatının yerinə Allah və məadı görərdilər. Qurani-Məciddə varlıqların yaradılış sirləri Allahın nişanələri kimi bəyan edilmişdir.

Altıncı ayədə kafirlərin ən təhlükəliləri haqqında bəhs edilmişdir. Onlar küfrdən başqa təkəbbürə də bulaşıblar. Onların bu bədbəxtliklərinin səbəbi də qafil olmaqlarıdır.

Ayənin sonunda kafirlərin İlahi ayələrdən məhrum edilməsinin səbəbi Allah nişanərlərindən qafil olmaqları kimi izah edilir.

Yeddinci ayədə isə fironların təkəbbüründən bəhs edilmişdir. Onlar İlahi ayətləri inkar etdiklərinə görə müxtəlif bəlalara düçar olmuşdular, ancaq ayılmamışdılar. Beləliklə bu ayədən də görmək olar ki, onların məhv olmaqlarının səbəbi İlahi nişanələrdən qafil olmaqlarına qayıdır.

Ola bilsin ki, qəflət inkarın mənbəyi olsun. Qəflətin mənbəyi çox hallarda ixtiyarı olur. İnsan İlahi ayələrin sorağına getməyənə qədər, İlahi müəllimlərə qulaq asmayana qədər təbii ki, qəflət onu basacaqdır. Ona görə də xatakar