s (ə) axırıncı dəfə onları dinə dəvət etmək yerinə həmin abidlə bir yerdə çıxıb gedir. Ancaq alim insan qalır və təbliği davam etdirir.

Bu təbliğ insanların ruhunda dəyişiklik yaradır və onlar bu alim ilə bir yerdə Allaha doğru üz döndərirlər. Onlar tövbə edirlər. İman gətirir və tövhidi qəbul edirlər. Allah da onları bağışlayır və ancaq Həzrət Yunisi (ə) tələsdiyinə görə cəzalandırır.

Ona görə də Quranda Allah İslam Peyğəmbərinə (s) xitab edərək, buyurur: “(Ya Muhəmməd!) Rəbbinin hökmünə dözümlü ol və balıq yoldaşı (Yunis) kimi olma! O zaman ki, o acığını udaraq yalvarıb-yaxardı; Əgər rəbbi tərəfindən ona bir nemət yetişməsəydi, qınanmış bir halda quru bir yerə atılacaq idi. Nəhayət, Rəbbi onu seçdi və salehlərdən etdi”.

Yəni Allah onu müqəddimələri tərk etdiyi üçün cəzalandırmışdı və buna baxmayaraq, Həzrət Yunisin (ə) tövbəsini qəbul edir. Balığın qarnından çıxanda hər bir günahdan pak olur. Baxmayaraq ki, Həzrət Yunis (ə) lazımi qədər hüccətini yerinə yetirmişdi, ancaq Allah ondan daha çox səbir tələb edir. Ona görə də bu tələsməyini bağışlamır.

Dördüncü ayədə İslam Peyğəmbərini (s) tələsməməyə çağırır və buyurur: “Həqiqətən, hökmdar olan Allah (hər şeydən) ucadır. Vəhy sənə tamam olmadan əvvəl Quranı oxumağa qarıxma! Və de: “Pərvərdigara! Mənim elmimii artır!””.

Quranın bəzi ayələrindən görmək olur ki, Peyğəmbər (s) vəhy nazil olanda xüsusi həyəcan keçirirdi və bu da səbəb olur ki, o, tələssin. Allah da onu bu işdən çəkindirir.

Baxmayaraq ki, bu ayənin təfsirində təfsirçilər müxtəlif şərhlər vermişdilər. Ancaq onların hamısı bunu göstərir ki, Peyğəmbər (s) gərək işində tələsməsin. İstər İlahi məsələ olsun, istərsə də insanların hidayəti məsələsində olsun.

Peyğəmbərin (s) tələsməsi baxmayaraq ki, vəhyi alıb, səhabələrə çatdırmaq və insanları hidayət etmək üçün olsa da, ancaq bu işdə də səbirli olmaq lazımdır.

Beşinci ayədə bütün insanların təbiəti haqqında buyurulur: “İnsan (sanki) tələsmək (cövhərindən) yaradılmışdır. Tezliklə