ayətlərimi (dünya və axirət əzablarını) sizə göstərəcəyəm. Buna görə Məni qarıxdırmayın!”.

Bu ona işarə edir ki, ilk gündən insan təbiətinə tələsmək qoyulmuşdur. Ancaq onu elə yerdə işlətmək lazımdır ki, müqəddimələri hazır olsun və ondan əvvəl tələsmək yaxşı deyildir.

Bu ayə o insanlara işarə edir ki, İlahi tərbiyə almayıblar. Başqa sözlə desək onların fəlsəfəsi istək və ehtiyaclarına doğru hərəkət etməkdir. İnsanın bu xüsusiyyəti həvayi-nəfsinin və daxili meyllərinin güc mənbəyidir ki, əgər kontrol olunarsa, səadət yolunda qərarlaşacaqdır. Bu zaman viranedici xassəsindən xaric olar. Bu dağın başından axan selə bənzəyir ki, zahirən viranedici olsa da, ancaq sədlərlə qarşısı alınanda, abadlıq və enerji mənbəyinə çevrilər.

Altıncı ayədə də əvvəlki ayədəki mövzu bəyan edilir. Fərq ondadır ki, insan pisliklərin sorağına gedər, halbuki xeyir istəyəndir. Bu da onun tələsdiyinə görə belə olur.

İnsan bəzən əməldə elə işləri görmək istəyir ki, kökü həvayi-nəfsinə gedir və nəticəsi bədbəxtlikdir. Ancaq şeytan onu elə bəzəyir ki, bu əməli özlərinin səadəti kimi görürlər. Ona çatmayanda narahat olurlar. Halbuki zaman keçdikcə başa düşürlər ki, əgər istəyi həyata keçsəydi ömürlərinin axırına qədər biçarə olardılar.

Beləliklə, bu müqəddəs ayələrdən belə nəticəyə gəlmək olar ki, tələsmək insanı daha çox ziyana salar. İnsan o zaman tələsməlidir ki, görmək istədiyi işin müqəddimələri hazır olsun. Bu zaman tələsərək ona əməl etsin və məqsədinə çata bilsin.

Hazırladı: Məşhədi