Şübhəsiz ki, hal-hazırda yəhudilərin və xristianların əlində olan Tövrat və İncil kitabları təhrif olunmuş İlahi kitablardır. Yəni, Musa (ə) və İsanın (ə) gətirdiyi səma kitabları deyildirlər. Bu kitablar bu iki peyğəmbərin (ə) tələbələri və ya tərəfdarları tərəfindən cəmlənmiş və yazılmışdır. Ancaq bunu da qeyd etmək lazımdır ki, bu kitabların heç olmasa bir hissəsi Musa (ə) və İsa (ə) tərəfdarlarının dedikləri əsasında yazılmışdır. Ona görə bu kitablarda gələnlərin hamısını qəbul etmək mümkün deyildir və eyni zamanda, hamısını inkar etmək də olmaz. Bəlkə bu cür də demək olar ki, bu iki İlahi kitabda peyğəmbərlərin göstərişləri başqalarının dedikləri ilə qarışmışdır.

Bütün bunlara baxmayaraq, bu kitablarda böyük İslam dininin və Rəsuli-Əkrəmin (s) müjdəsini verən nişanələr vardır.

Belə ki, İncilin Yuhna qolunda üç halda “Fari qəlit” sözü işlənmişdir. Tərcümədə “təsəlli verən” mənasını verir. İndi isə Yuhnanın bu üç mətninə diqqət edək:

1.”Mən atamdan istəyəcəyəm ki, o, sizlərə başqa bir təsəlli verən göndərəcəkdir ki, əbədi olaraq, sizlərlə olacaqdır”. (Yuhna İncili, 14-cü fəsil, 16-cı cümlə).

2. “Atam tərəfindən göndərilən o təsəlli verən gələndə, yəni atam tərəfindən gələn həqiqi ruh mənim haqda müjdə verəcəkdir”. (Yuhna İncili, 15-ci fəsil və 26-cı cümlə).

3. “Ancaq sizə düz deyirəm ki, yaxşı olar ki, mən gedəm, əgər mən getməsəm. O, təsəlli verən sizin yanınıza gəlməyəcəkdir. Ancaq getsəm, onu sizin yanınıza göndərəcəyəm”. (Yuhna İncili, 16-cı fəsil və 7-ci cümlə).

Tövratın 17-ci fəslində deyilir: “İbrahim Allaha dedi ki, ey kaş İsmayıl sənin hüzurunda yaşayardı və İsmayıl haqda etdiyin duanı eşitdim: indi ona bərəkət verdim, onu barlı etdim və 12 sərvər doğulacaqdır ki, onu böyük ümmət qərar verəcəyəm”.

Bundan başqa Peyğəmbərdən (s) gələn hədisdə Peyğəmbərin (s) Tövratda gələn ləqəblərinin “Haşer” və “Aqeb” olduğunun şahidi oluruq.

Maraqlısı odur ki, yunan mənşəli İncilin mətnində təsəlli verənin yerində “pir klitus” sözü gəlmişdir.