Səndən əvvəl nə edirdim mən, bunu xatırlamağa çalışıram. Xatırlamağa çalışdıqcada böyük bir boşluğun içinə diyirlənmiş kimi oluram. Səndən əvvəl nə edirdim mən?

Niyə düşündükcə hər şey boş və mənasız gəlir mənə? Çaşıram, çünki bir insanın həyatını bir başqa insan necə bu qədər dəyişdirə bilərki? Sən olmadan əvvəl mənasız idiki həyatım? Deyildi əlbətdə. Bəlkə həyatıma səninlə birlikdə yüklənən məna, daha əvvəl yaşanan hər şeyi silib süpürdü, nə deyirsən?
Doymaq bilməyən körpələrin anasını gözlədikləri kimi,gözləyirəm məndə səni. Davamlı olaraq səndən gələcək bir xəbəri gözləyirəm. Zamanı səninlə necə keçirəcəyimi xəyal edirəm...

Nə etdin mənə bilmirəm. Eşqsə eşq, sevgidirsə sevgi. Amma bu başqa bir şeydi. Bəlkədə eşqdəndə üstündü.
Səndən əvvəl necə xoşbəxt olurdum mən? Nələr sevindirirdi məni? Yenə eyni musiqiləri dinləyirdim. Amma səndən sonra sanki həyatımda ilk dəfə musiqi dinləyirmişəm kimi gəlir...
Qəflətən həyatıma girdiyin o andan əvvəli yoxdu. Nə olduğunu başa düşmədən birdən-birə doldun içimə. Təslim oldum artıq sənə, ürəyimlə, ruhumla təslim oldum. Varlığınla həyatımı dəyişdirməyinə sevinirəm; amma, səndən əvvəlini xatırlamayan mən, getsən nə edərəm mən? Birdən hər şey eynilə həyatıma girişin kimi yarım qalarsa? Getsən və mən yarım qalsam hər şey yad gələcək mənə. Düşüncəsi belə ruhumu qaraldır. Ya gedərsən? Necə yaşayaram mən səndən sonra?

De Sevdiyim nə etdin mənə? Səni tanıdığım andan etibarən həyatım necədə göyqurşağına bənzədi. Ən gözəlini yenə mənə, Sən öyrətdin yaşamağın gözəlliyini, qısaca səninlə mövcud olan hər şey çox gözəldi. Bunu anladım...