Yağış damlaları var pəncərəmdə…
Pəncərənin qarşısındayam. İçim necə ağrıyır…
Necə də eşitmək istəyirəm səsini. Necə də darıxdım sənin üçün…
Çöldə yağış var, bir yağış buludu da gözlərimdə…
Səbəbini bilmirəm amma ağlamaq istəyirəm, gözyaşım bitənə qədər...


İzah edə bilmədiyim duyğulardayam...
Duyğularım ürəyimə sığmır. Ürəyim sığmır bədənimə..
Yağışa və bu halıma çarə tapa bilməmək… Əzab verir mənə...
Yuxusuz keçən gecənin sonrasında, ruhum daralmış bir halda, sıxılmış, taqətdən düşmüş, nəfəs almaqda çətinlik çəkən vəziyyətdəyəm...

Mənası yox heç bir şeyin, sən yanımda olmadıqca...
Yatmaq istəyirəm, heç oyanmaq istəməyərək. Ən gözəli bu olar bu anda. Həmişəlik yatmaq…
Çünki ancaq o zaman düşünmürsən, yaşamırsan bu anları...
Fəryadlardadı ürəyim, avaz-avaz qışqırır, amma kimsə eşitmir... Xeyri yoxdu…

Ağlamaq istəyirəm, gözyaşım qurtarana qədər…
Gözyaşım; ruhumu, ürəyimi olduğu vəziyyətdən qurtarıb, təmizləyənə qədər…
Təzə, xoşbəxt bir mən və yanımda sən olana qədər…
Qoy ağlayışım eşqdən olsun. Nə qədər çəkər bilmirəm, amma illərcə çəksə belə…

Ağlayacam… Ağlayacam...
Yanımda sən olana qədər...
Yerinə heç kimi qoya bilmərəm!

Mən bu dünyada sənsizkən bilsinlər ki; gəlməz bir araya ürəyimin iki sahili...
Mən həmişə ordayam: Gözlərinin çatdığı ən son nöqtədə...
Və nəfəsin qədər yaxınında...