Bəzən getmək istəyərsən, gedərsən..
Gedərsən amma yenidən eyni yerə qayıdarsan..
Çarə deyil gedişlər...

Şəhərdən qaçarsan amma özündən..
Ürəyindən, sevgindən qaça bilmərsən..
Şəhər geridə qalmışdır, amma sevgin eyni yerdə dayanar...

Şəhəri qoparıb atdığın kimi, ata bilmərsən içindəki yaralı sevgini..
Bir dəfə daha gözlərin dolar..
Arxana baxıb geridə buraxdığın sevgiliyə son bir dəfə baxarsan...

Son bir vidadır, yolun sonunda geridə qalan..
Son bir əlvidadır, qanayan ürəkdə tək qalan geriyə..
Yollar gedilər... Şəhər geridə qalar...

Amma yara həmişə qanayar..
İstidir əsla qabıq bağlamaz..
Vurmuşdur bir dəfə soyuq bir əl iti xəncəriylə...

Sevgi girmişdir zəhər kimi qanına..
Şəhər geridə qalar, amma zəhər hələ qanında axar..
"Qaçdığın sevgili ya da şəhər deyil əsla, qaçdığın öz ürəyindir əslində".


Adı qaçmaqda olsa;
Küncdə yenə səni gözləyən bir sevgi və qanayan bir yara vardır...
Sual verərsən özünə: "Qaçdığın şəhər mi? Yoxsa ürəyinmi?...