İndi sevgilərin ucuz sayıldığı zamandır. Yəqin ondan olanı görməzdən gəldin, saymadın..
Amma mən ikimizi çox sevmişdim..

Arzularla yaşamaq o qədər asandır ki..sənin ən pisini görsəm də yenədə sevəcək qədər cəsarətliydim, sən saymadım..
Amma mən ikimizi çox sevmişdim...

Bəlkə də gülməlidir. Ağlamağa səbəb tapmıram axı. Gedənin arxasınca ya su atarsaki dönsün ya susarsan. Mən sənin arxanca susdum, sən dönmədim.
Amma mən ikimizi çox sevmişdim.

Zamanı geri qaytarmaq olsaydı geriyə dönüb səni qaytarmazdım yəqin. Mən bəzən qürurunun əsiri olanlardanam. Susuram, içimdə danışıram, gülürəm, içimdə ağlayıram. Sən mən ola bilmədin.
Amma mən ikimizi çox sevmişdim..

Qəribədir. Bəlkə də sevgilərdən yazılan məqalələr çox acizdir. Bəzən baxdığımda səni axtarıram, bəzən axtardığımda səni itirirəm. Qəribə labirint əmələ gəlir. Geri qayıdıram. Mən geri qayıda bilirəmsə də sən qayıtmağı bacarmırsan.
Amma mən ikimizi çox sevmişdim.

Düşünək ki gizlənpaç oynayırıq. Bu dəfə gizlənən sənsən. Axtaran mən. Heç zaman tapılmayacaq oyunun sonu necə olacaq bilmirəm...
Amma mən ikimizi çox sevmişdim.

Artıq düşüncədən də keçib, ümidlərdən də. Bildiyim tək şey var ki indi mən tək də olsam ...amma mən..amma mən ikimizi çox sevmişdim...

Və zamanı gələndə hər gün “sevirəm” sözünü eşidəcəyim biri olduqda əzizim, yorulmadan təkrarlayacam...Mən ikimizi çox sevirəm!