Bir başıma bu şəhərin küçələrində gedirəm... üşüyürəm. .Ne qədər uzaqsansa mənə o qədər soyuyur hava.. Sən yoxsansa, istilik həmişə mövsüm normallarının altındadır. .. Qar yağır yoxsa yağışmı mənə nə?? Mən sənin həsrətinlə islanmışam onsuz da, daha nə qədər islana bilərəm ki??
Buradasanmı deyilsənmi müəyyən deyil.. Bəzən gedişlərin qəhrəmanı olursan. .bəzən sonsuz qalmaların... Doyumsuz gecələrdəsən bəzən, bəzən də tək qaranlıqlardasan. Bitmək bilməz bir mahnısan amma mənmi notaları səhv basıram da sən bu mahnını söyləmirsən? ?Niye susursan??
Sevginin səssizliyi nə qədər qorxunc olar bilərsənmi? ?Bir tək sözlə həsrətli keçən gecələrin hesabını soruşacağın kimsədə yoxdur üstəlik. Öz özüylə danışana dəli deyərlər onda məni çoxdan ağıl xəstəxanasına baglamaları lazım idi

Yoxluğuna alışmaqdan qorxuram.... nə qədər pis.... Yoxluğunu gedirəm küçələrdə. Yoxluğunu içirəm qədəh qədəh. Heç gəlməmə ehtimalın bir edam məhkumuna çevirir məni... Heç bir şey etmədən gözləyərlər hüceyrələrində, ölümün soyuq nəfəsini hissedərək.. Mənalı olan bir şey yoxdur onlar üçün.. Bəlkə də bir an əvvəl ölməkdir ağıllarından keçən, bu gözləmə işgəncəsi qurtarsın deyə.. Bu yoxluq hissi öldürəcək məni..

İndi tək gecələri sevirəm.. Səni ulduzlarda tapıram.. Mümkünü yox çıxmayacaqsan ağılımdan, buna görə gecə, əl ayaq çəkilmişkən, heç bir səs yoxkən səni düşünmək yoxluğunu deyil amma daha yaxşı. Tamamilə sən olursan o zaman hər yerdə. Nə qədər yaraşırsınız biribirinizə, sən və gecə...

Zaman keçər; hər şey unudular, Bir örtüklə örtülər ağrılar amma.....

"Bir Tək "sən"i Unuda bilmərəm..!"