"Onu sevdim. Yalnız onu sevdim"-deyə pıçıldadım..Alov-alov gözləri süzdü məni..
Səsimi daha da yüksəldərək, gözlərinin içinə baxdım..
"Çünki yalnız onu sevdim. Yalnız onu sevmək istədim"..Və gözyaşları axdı..
Nə qədər kainat boğuldu o gözyaşlarında..
Məni başa düşməyini gözləmirəm..
Səni ağrılarına əlimlə təslim də edə bilmərəm.
Qiymətimin olmadığını anladım, sən söylədin. Uğruna kainatlar fəda etdim, sən sənə ən böyük ağrını verənləri fəda edə bilmədin.
Halal xoşun olsun.
Səndən artıq suallar soruşmayacağam. Həm də heç sən sualları sevmirsən.
Eşitməsənsə də, eşitmək istəyəsənsə, çünki sən hər şeyi anlayırsan sənə əzab verdiyi müddətcə; bir tək sənə sevgisini ŞƏRTSİZ təqdim edəni anlamaq istəmirsən. Bir ruhu yox etdin, istəsən halal olsun o da sənə.
Onsuz da cavab verməyi də sevmirsən. Verdiyin cavablar da məni yalnız öldürür.
Bu qədər sevdaya təəssüf edirəm deyəcəyəm dilim varsa. Sayəndə bir o qədər qiymətli ola bilmirəm, sənin üçün ulduzlarla boğuşa bilərkən, gəl ki, sənə əzab verənlərə ölüm verə bilərəm, amma sən yenə kədərlənərsən onlar üçün və qarşılığında mənim ruhumu atəşə atarsan düşünmədən. Necə qiymətliymiş əzab vermək. Mən edə bilmərəm sənə bunu. Sən istəsən belə.
Ya sev məni, ya at, ölüm; belə yaşamaqdansa.
Çünki bu ürəkdə nə başqa sevdaya, nə başqa ölümə yer qalmadı. Səninkinin əksinə.