Sevənin gözü görməz deyərlər. Halbuki sevənin gözü görər, amma sevənin gözü, qüsur görməz!
Sevdiyindən başqasını görməmək sevməyin kamalıdır, amma ondan da əvvəl sevənin xüsusiyyəti, sevdiyi insanda qüsur görməməyidir!
Sevmək, yalnız "gözəllikləri" görməkdir! Səhv, əskik, qüsur, səhv görməməkdir. Gözəlliyin xoşluğudur.
Sevdiyi qüsursuzdur sevənə! Nə səhv var görməyə, nə qüsur, nə də əskik!
Səhv, əskik, qüsur görünməyə başladısa, sevgi də itirməyə başlar və gedərək itər.

"ALLAHı sevmək" deyilən şey, varlıqda səhv, əskik, qüsur görməməklə başlayar. Heç bir yerdə, heç bir surətdə, heç bir zərrədə. Bir qığılcım ilə başlayar sevgi və getdikcə hər tərəfə yayılar.
Sevgi, aləmlərin rəbbindən bir lütfdür, qula bəxşdir! Ondakı mənalardan bir "mənadır", yaşanan üzünü göstərəndə, ONA aşiq olmağa qarşı güc qalmaz qarşısındakında! Duzun suda əridiyi kimi "sevənin" varlığı əriyər, sevdiyi qarşısında sevənə öz halını unutdurar və sevgisi örtər hər yanını, hər zərrəsini Onun üçün, onunla, sanki onu (sevdiyini) yaşayar.
Bəyənmək kimi deyil, xoşlanmaq kimi deyil, əylənmək kimi deyil sevmək.
Bunların hamısının nəhayət var, amma sevginin nəhayəti yoxdur. Nəhayəti yox olmaq isə sevgidir, yolda qalanlar yalnız o yolun həvəsliləridir.
Belə sevmək dünyanın ən çətin işidir! Dözmək gücdür! Səbr etmək gücdür! Çünki, səhv, əskik, qüsur görməmək hər igidin işi deyil. Onları görməklə, sevgi də bir yerdə yaşamır. Onun üçün deyiblər, "sevgim demək asandır, amma əsl aşiq sevdiyi yolunda canından imtina etməyən deyil"
Qüdsi hədisdə deyilir "Mənə aşiq olan məni bilər, məni bilən məni sevər.
Mənə aşiq olana mən də aşiq olaram. Kimə aşiq olsam, onu öldürərəm. Öldürdüyümün diyeti mənə aiddir."
Belə bir lütfdən nəsibi olanın, səhv görməyi olmaz, qüsur görməyi olmaz, əskik görməyi olmaz! Günahlandırmağı olmaz, qınamağı olmaz, xor görməyi olmaz!