Bu səhər səndən imtina etdim, bütün səhərlər kimi...

Günəşin ilk işıqlarına verərək ümidlərimi, oyuncaq dünyamın qapılarından çıxıb, insan arasına çıxdım...
Sən mənim yanan ürəyimi bildinmi? Axan göz yaşlarımı başa düşdünmü? Susarsan bu suala, cavabını bilirəm, ona görə imtina edirəm səndən..

Bu səhər səndən imtina etdim, qanlı bir təbəssüm var dodağımda...
Bu səhər də səndən imtina etdim...İnsan izdihamlarında itsəm, bəlkə itər deyirəm düşündüyüm içimdəki sevgi, gözlərim də səni axtartdırırdı insan üzlərinin tərifsiz dərinliklərində...

Bu səhər də səndən imtina etdim, bir lənət dilimin ucundadır...
Bu səhər də səndən imtina etdim. Gülüş taxıb dodaqlarıma, bir təbəssüm qondurub göz bəbəklərimə, dünyanın qoynuna girdim...

Bu səhərdə səndən imtina etdim, saxladığım hüznüm damarlarımdadır..
Xatırlayırsanmı bu səhər də səndən imtina etmişdim...Bu axşam da səndən imtina edirəm..

Mən səndən imtina etdiyim üçün peşman deyiləm, səninlə eyni hissləri yaşadığım üçün də peşman deyiləm, mən rahatam..
Mən üzülmürəm, heç nə itirmədim, sən məni itirdin, peşman olan gedən olacaq deyərlər..

Sənin üzülməyini də istəmərəm, bu mənə nə verər? Sən adi insansan, hamı kimi..
Sənə heç nə vermirəm, nə təbəssümümü, nə göz yaşımı, nə sevgimi, nə nifrətimi nə də hirsimi göstərmirəm..

Mən səndən imtina etdim, bunu istəyirdim, səndən imtina etməyi bacarmağı..Mən indi xoşbəxtəm..
Ünvanımı dəyişdirmədim:

Səni gözləyirəm,
Səndən imtina etdiyimi görməyin üçün!!!