13 yaşımda yazıçı olmağı qərara aldım. Bu qərarı evdəkilərə deyəndə məni ciddiyə almadılar, hələ uşaqsan o qədər sənət seçəcəksən ki, dedilər.

13 yaşımda yazıçı olmağı qərara aldım. Bu qərarı evdəkilərə deyəndə məni ciddiyə almadılar, hələ uşaqsan o qədər sənət seçəcəksən ki, dedilər. Bircə babam heç nə demədi, əslində babamın mənə nəyisə deməyi təsadüfü idi. Amma həmin vaxt qaşlarını çatıb mənə elə diqqətlə baxdı ki, bu ən azı 5 dəqiqə davam elədi. Babam ümimiyyətlə ciddi adam idi. Mənimlə çox az danışırdı, gününü kitab oxumaqla keçirirdi, kitabları məndən çox sevirdi, hətda bir neçə dəfə kitablarla danışdığını belə eşitmişəm.

Valideynlərimin məni ciddi qəbul etməməsinə çox əsəbiləşmişdim. “Mən yazıçı olacağam. Yazıçı, yazıçı. Qərarımı heç vaxt dəyişməyəcəyəm görərsiniz.” Bu sözləri deyəndə qeyri ixtiyari ayağımı yerə möhkəm vurdum. Otaq anidən sakitliyə qərq oldu. Hamı gözünü mənə dikmişdi. Birdən babam “ Sübut elə” dedi. Həmin anda özümü itirdim.” Sübut edim necə?” . Babam”Qalx otağına, bir şey yaz baxaq görək nəyə qadirsən.” “Nə yazım axı mən” babam sözümü kəsdi “ orası bizi maraqlandırmaz” dedi. Çaşıb qalmışdım. Atam üzünü babama çevirib” O hələ uşaqdır nə yaza bilər? Onu bu qədər ciddiyə alma” dedi. Heç nə demədən otağıma qalxdım. Nərdivanı qalxanda babamın səsini eşitdim “ adamı küncə belə sıxarlar bax”. Öz özümə “indi siz görərsiniz” dedim və qələmi əlimə aldım. Nə yazacağım barədə çox fikirləşdim amma bir şey tapa bilmədim. Axşam oldu mən isə bir kəlmə belə yazmamışdım. Boş vərəq mənə baxır, mən də ona. Bir az sonra bir şeylər qaralamağa başladım. Balaca hekayə yazmışdım. Birdən qapım döyüldü babam içəri daxil oldu. Heç nə demədən masama yaxınlaşdı və kağızı əlimdən alıb oxumağa başladı. Hekayəni bitirməmiş başını qaldırdı “Hayıf bu kağıza” dedi. Elə bil həmin anda başımdan isti su axdı. Babam niyə belə edir axı mənim sadəcə 13 yaşım var, mən böyük yazıçı deyiləm.Gözlərim doldu. Başımı aşağı saldım. Qələmi yerə qoyacaqdım ki, babam əlimdən tutdu.