psixologiyası deyir ki, təhlükəli tələlərə düşən insanların əksəriyyəti o kəslərdir ki, ana ağuşundan və südündən məhrum olmuşlar.

Psixoterapiyanın ən təhlükəli xəstəliklərindən biri olan şizofreniya müsəlman və namazqılan ailələrin uşaqları arasında çox az rast gəlinir. Çünki müasir elm sübut etmişdir ki, bu xəstəlik o zaman zühur edir ki, ailənin başçılığını ana edir. Ancaq namazqılan ailələrdə Quran üsullarına riayət edilərək, ananın ailəyə başçılıq etməsi rədd edilmişdir.

İslam təlimlərində həmçinin bildirilir ki, uşaqların 7 yaşına qədər azad buraxılmasının və ona məhdudiyyətlərin qoyulmamasının da şəxsiyyətinin düzgün formalaşmasında böyük təsiri vardır.

Uşaq psixologiyasına ən çox təsir edən amillərdən biri namazdır. Yəni uşağın özünün qıldığı namazdır. Uşaqlıq dövründən namaza başlamaq - bu gözəl sifətin onda adət halına çevrilməsinə və ruhuna işləməsinə səbəb olar. Həyatının həmişəlik proqramına çevrilər.

Uşaqlıq dövründə namaza başlamaq səbəb olar ki, uşaq Allah, din və İslam təlimləri ilə erkən yaşlarından tanış olsun.

Müsəlman ailələr bu məsələyə xüsusi diqqət etməlidirlər ki, övladları həddi-büluğa çatanda “hələ çox kiçikdir” bəhanəsi ilə namaz qılmağa təşviq etmirlər. Çox təəsüflə deyilməlidir ki, bu məsələ xüsusilə də həddi-büluğ yaşları az olan (9 yaş) qız uşaqlarında daha çox rast gəlinir. Övladlarını namaz qılmağa təşviq etməyən valideynlər, həqiqətdə övladlarını bu böyük nemətdən məhrum edərək, ona xəyanət etmiş olarlar. Onlar bu yolla övladların bir çox psixoloji xəstəliklərə, çirkinliklərə, bədbəxtliklərə və günahlara giriftar olmasına dolayısıyla razılıq vermiş olarlar. Övladlarını dünya və axirətdə ağır bir ziyana məhkum etmiş olarlar.

Ona görə də müqəddəs İslam dini, xüsusilə Məsum İmamlar (ə) müsəlmanlara tövsiyə edirlər ki, namazı mərhələ-mərhələ övladlarına öyrətsinlər. Onları 7 yaşından əvvəl tənbeh etməsinlər. İmam Sadiqdən (ə) gələn hədisdə deyilir: “Oğlan uşağının üç yaşı olanda ata və ana deyərlər: “La ilahə