Səbəbsiz sevmək..
Yaşlı bir kişi, səhər tezdən evindən çıxmış, yolda gedərkən, bir velosipedlinin ona dəyməsi nəticəsində yerə yıxılmış və yüngül yaralanmışdı. Küçədən keçənlər qocanı dərhal ən yaxın sağlamlıq mərkəzinə çatdırmışdılar. Tibb bacıları, əvvəl sarğı bağlamış və “bir az gözləməsini və rentgen çəkərək hər hansı bir qırıq və ya çatlaq olub olmadığını araşdıracaqlarını” demişdilər. Bunu eşidən yaşlı bəy narahat olur; "tələsdiyini, rentgen istəmədiyini" deyir həkimlərə. Tibb bacıları maraqla tələsməyinin səbəbini soruşurlar. "Həyat yoldaşım qocalar evində qalır. Hər səhər birlikdə səhər yeməyi yeməyə gedirəm, gecikmək istəmirəm" deyir. "Həyat yoldaşınıza xəbər çatdırıb gecikəcəyinizi söyləyərik" dəyincə. Yaşlı kişi kədərli bir ifadə ilə "Çox təəssüf ki həyat yoldaşım Alzheimer xəstəsidir, heç bir şey anlamır. Hətta mənim kim olduğumu belə bilmir" deyir. Tibb bacıları heyrətlə "Madam sizin kim olduğunuzu bilmir niyə hər gün onunla səhər yeməyi yemək üçün belə tələsirsiniz?" deyə soruşurlar. Yaşlı kişi xırıltılı bir səslə "Amma mən onun kim olduğunu bilirəm" deyir...