bu
potensiallarını dirçəltmək olar.
Bəlkə də ixtiyari ölüm anlayışını
eşitmisiniz. Bəzi ariflər,
övliyalar ixtiyari şəkildə
ölürdülər. Yəni istədikləri vaxt
biz yatdığımız kimi onlar da
ölürdü. Çünki həqiqəti yuxu iə
də dərk etmək olar, amma
ölüm vasitəsilə daha əla. Çünki
orda ruh tam azaddır.
Yuxu özü ruhu isbatlayan ən
gözəl dəlildir. Əgər görən
eşidən və s. cismdirsə, bəs
bütün bunların bağlı olduğu
yuxuda görən və eşidən nədir?
Şübhəsiz bu sualın cavabı bizim
ruh adlandırdığımız qeyri-
maddi varlıq olmalıdır. Amma
ümumiyyətlə burada ruhun
bədənlə nə kimi bağlantısı
olması və onun funksiyası
araşdırılmalıdır. Ruh bəsit bir
varlıq olmasına baxmayaraq,
eyni zamanda mərtəbələrə
bölünür. Yəni ruhun hər bir
mərtəbəsi spesifik iş görür. Hər
bir mərtəbə ruhun bir hissəsini
təşkil etsə də bütövlükdə ruh
deyil, yəni ruhun hamısı deyil.
(burda maddi hissədən söhbət
getmir)
Yuxuda insanın bioloji ruhu
bədəndən ayrılmır. Yəni onun
cismini maddi həyatda yaşadan
ruh. Ona görə yuxu ölüm demək
deyil. Amma onun ruhunun bir
hissəsi ülvi ruh, bəli ondan
ayrılır. Məhz buna görə yuxuya
yarıölüm deyillər.
Ruhun bədənlə əlaqəsinə
gəlincə isə, ruhun bədəndə
yerləşməsi təsəvvür
edilməməlidir. Bəzi alimlərin
fikrincə ruh bədəni kənardan
idarə edir. Yəni onun içində
deyil. Yuxuda isə öz
idarəçiliyinin əsas bir hissəsini
işdən dayndırır. Yalnız onu
ölməkdən qorumaq üçün
yaşadır. Məsələn ürəyi