övladının xeyrinədir. Əlbəttə bəzi mövzularda onların bu təhmini yanlış da ola bilər. Belə ki, valideynin niyyəti yaxşı olmalıdır. Hətta o halda ki, övladı bilir ki, valideynin ondan istədiyi şey onun xeyrinə deyildir, yenə həmin dəqiqə onunla müxalifətlik etməməlidir. Onun ehtiramını saxlamalıdır. Əgər bilirksə onların bu qərarları yanlışdır, məntiq və səbrlə onlara bunu başa salamağa çalışmalıyıq.

5. Bəzi hallarda isə valideynlər bəzən istəmədən və ya bilməməzlik üzündən bizə qarşı pis münasib bəsləyirlər. Məsələn, həmişə bizi danlayırlar. Və ya bizə pis sözlər deyirlər. Bu hallarda da onların hörmətini saxlamaq lazımdır. Ata və analarımızın vəzifəsidir ki, bizlərə yaxşı tərbiyə versinlər. Bizim ehtiyaclarımızı ödəsinlər. Bizim də vəzifəmizdir ki, onlara ehtiram göstərək. Əgər valideynlər öz vəzifələrinə düzgün əməl etməsələr, bizimlə pis rəftar etsələr, bu, o demək deyildir ki, biz də öz vəzifəmizə düzgün əməl etməməliyik. Çünki Allah buyurmuşdur ki, hər bir halda onların ehtiramını saxlamaq bizim vəzifəmizdir.

6. İslami əxlaqı və dini dəyərləri həyatımızın əsas məqsədi kimi qəbul edək. Bizim həm yaxşı işlərimiz, həm də pis işlərimiz ata və analarımıza qayıdır. Biz əslində onların yetişdirməsiyik. Əgər biz yaxşı iş görsək və İslami dəyərləri həyatımızın əsas məqsədi kimi qəbul etsək, Allah ata və analarımıza savab yazar. Çünki onlar çalışmış və bizim dini tərbiyəmiz üçün zəminə yaratmışdılar.

Bu halda, cəmiyyət də bizim ata və anamızı yaxşı insan kimi xatırlayar. O zaman ki, başqaları bizim yaxşı işimizi görürlər, deyirlər: “Allah belə bir insanın ata və anasına rəhmət etsin ki, bu cür övlad yetişdirib, cəmiyyətə təhvil vermişdir”. Əgər valideynlərimiz sağ olsalar, başqaları tərəfindən hörmətlə qarşılanarlar. Əgər vəfat ediblərsə, insanlar onlara xeyirli dualar edərlər.

Bizim vəzifələmizdən bəziləri də valideynlərimiz vəfat etdikdən sonraya aiddir. Onlardan bəzilərinə işarə edək:

7. Ata və analarımıza dua edək.

İnsan həyatda olan