tövsiyə etmişdir.

Həqiqətdə hər cür israf - istər yeməkdə olsun, istərsə də içməkdə Allah məhəbbətindən mərhum edər. Allah açıqca elan edir ki, israf edənləri sevmir. (“Əraf” surəsi, 31).

Yeyən zaman şükür etmək

Quran yemək mədəniyyətinin başqa bir növü kimi şükür etməyi göstərmişdir. Allah insana öyrədir ki, hər bir nemətə görə şükür etsin. Bu da nemətlərinin artmasına və Allah Təalanın məhəbbətinə səbəb olar. Şükür edən insanın yediyi qida ona daha çox təsir edər və onun təkamül yolunda irəliləməsinə səbəb olar. İnsan da nemətlərdən daha çox faydalanar. (“Bəqərə” 172, “Nəhl” 114, “Səba” 15).

Quranın nəzərincə insanın yemək yediyi zaman şükür etməsi həqiqətdə öz bəndəliyini göstərməsidir (“Bəqərə” 172, “Nəhl” 114). O kəslər ki, şükür etmirlər, onlar yaxşı bəndə olmamaqdan başqa, həm də tənqidə layiq insanlardırlar. Onlar nemətlərin qədrini bilmir və ona şükür etmirlər (“Yasin” 34, 35, 72,73).

Çox yeməyin məzəmmət edilməsi

Quran çox yemək yeyən insanları heyvana bənzətmişdir. Bu cür insanlar insanlıq məqamından heyvan məqamına enər və həyatda yeməkdən başqa hədəfi olmaz. İnsanın hədəfi qarınqululuqdan üstün olmalıdır. Öz yerini və dəyərini bilməlidir. Bilməlidir ki, təkamülə çatmaq, qarınqululuqla əldə oluna bilməz. Kafirlər imansız insanlar olduqlarından, öz insanlıq məqamlarından xəbərsiz və qafildirlər. Əsl işləri yemək yemək və qarınqululuqdur. Heyvanlar kimi yaşayarlar, yeyərlər və içərlər. (“Muhəmməd”, 12).

Yediyin şeylər elə şeylər olmalıdır ki, yaxşı həzm oluna bilsin. İnsana ziyan vurmasın və rahat udula bilən şey olsun. Quran behişt əhlinin yediklərinin həzm oluna bilən şeylər olduğunu bildirmişdir. İnsan da bu dünyada diqqət etməlidir ki, yeməklərin içində elələrini seçsin ki, rahat həzm oluna bilsin (“Tur”, 19).

Yemək gərək iştaha gətirsin. O yemək ki, insanı iştahaya gətirmir, insana müsbət təsir qoymaz (“Zuxruf”, 71).

Yemək yeməyin mədəniyyətlərindən biri də odur ki, insan qonaq gedən zaman yemək yeyəndən sonra süfrədə çox