Qeybət ən böyük günahlardan sayılır. Bildiyimiz ki, insanın həyatda ən böyük sərmasyəsi onun heysiyyət və abır-həyasıdır. Bunları təhlükəyə salan hər bir şey elə bil onun canını təhlükəyə salmışdır. Bəzən şəxsiyyətin terroru, şəxsin terrorundan daha ağır hesab edilir. Ona görə də onun günahı bəzən nəfsi qətldən də ağırdır. Qeybət sözü, adından göründüyü kimi, kiminsə yoxluğunda onun haqqında mənfi danışmaqdır.

Qeybət, yəni kiminsə eybini ifşa etməkdir. Bu onun cismi, əxlaqi, əməli eybi ola bilər, bu onun libasına, evinə, həyat yoldaşına, övladına və bunun kimi şeylərə aid ola bilər. Ona görə də əgər kimsə başqasının aşkar sifətini bəyan edərsə, bu qeybət sayılmaz. Ancaq əgər bu həmin insanı məzəmmət etmək və ya eybini axtarmaq mənasında olmamışdırsa. Bu halda haramdır. Məsələn bir insanı məzəmmət edərək, deyəsən ki, o insan kordur və ya boyu alçaqdır.

Qeybətin axirətdəki siması

Əziz Peyğəmbərdən (s) nəql olunur: “Merac gecəsi bir qrup insanları od içində gördüm ki, murdar yeyirdilər. Cəbraildən soruşdum ki, bunlar kimdirlər? Dedi: Bunlar o kəslərdir ki, dünyada murdar əti yeyiblər. Yəni insanların qeybətini ediblər”.

Bu şərif hədisə əsasən, qeybət axirətdə murdar əti yeməklə təcəssüm edəcəkdir. “Hucərat” surəsinin 12-ci ayəsində Allah Təala buyurur: “Bəziniz bəzinizin qeybətini etməsin (bir-birinizin qiyabında pisliyini söyləməyin!). Sizdən biriniz ölmüş qardaşının ətini yeməyə razı olarmı? Siz buna nifrət edərsiniz”.

Bəzi təfsirçilər bu ayənin altında yazırlar ki, müsəlman qardaşının abır-həyası, onun bədəninin əti kimidir. Bu abır-həyanı qeybətlə tökmək və sirlərini ifşa etmək - onun bədəninin ətini yeməyə bənzəyir. Çünki, qeybət olunan kəs də ölmüş insan kimi özünü müdafiə etməyə qadir deyildir. Başqa sözlə desək, İslam cəmiyyəti müsəlmanlardan təşkil edilmişdir. Bu möminlər də Allahın buyurduğu kimi qardaşdırlar. Bu zaman heç vaxt razı olmazsınız ki, qardaş saydığınız insanın ətini yeyəsiniz. Çünki buna nifrət edərsiniz. Ona görə də gərək