ayələrdə isə istehza edənlərin öz işlərindən peşman olduqlarına işarə edilir. Belə ki, buyrulur: “(Elə edin ki, sonra) bir kəs: “Allaha itaət barəsində etdiyim təqsirlərə görə vay olsun mənə! Doğrudan da mən məsxərə edənlərdən idim”, - deməsin”. (“Zumər” surəsi, 56).

Bəzi ayələrdə bu məsxərələrin aqibətinə işarə olunur. Məsələn: “Nəhayət, Allahın ayələrini təkzib edib onları istehzaya qoymaqla pislik edənlərin axır-aqibəti lap pis oldu”. (“Rum” surəsi, 10).

Məsxərəyə qoyan insanlar möminlərə istehza edərək, bir-birinə göz vurardılar. Sonra evə gələndən sonra isə bunu ailələrinə danışaraq, gülərdilər. Allah bu haqda buyurur: “Bəli! Günahkarlar iman gətirənlərə (dünyada) gülürdülər. Onların yanından keçəndə bir-birlərinə qaş-göz atırdılar. Öz adamlarının yanına dönəndə (etdiklərinə) gülüşüb şadlıq edirdilər”. (“Mütəffifin” surəsi, 29-31).

Qurani-Kərim insanları bu pis əməldən uzaqlaşdırmaq üçün xüsusi tərbiyəvi proqrama malikdir. Yuxarıda qeyd etdiyimiz “Hucərat” surəsinin 11-ci ayəsində Allah Təala ilk növbədə möminlərə buyurur ki, məbada möminlər bir-birinə məsxərə etsinlər. Sonra isə bu məsələni psixoloji təhlil edir və bu işin çirkin olduğunu sübut edərək, buyurur: “O qədər olub ki, o kəslərə ki, pis hesab etdiyinizə, onlarda çatışmamazlıqların olduğunu eşitdiyinizə görə onlara məsxərə etmisiniz. Ancaq onlar sizdən də yaxşı, Allah yanında sizdən də əzizdirlər”.

Hazırladı: Məşhədi