Müsəlmanların din, elm və təcrübələri göstərir ki, insanın rəftarı istər yaxşı olsun, istərsə də pis – dünya və axirətdə nəticəyə malikdir. Əməllər - dünya tarlasına səpilən toxumdur. Əgər toxum gül olsa, nəticəsi də gül olar. Əgər xardırsa, nəticəsi də xar olar. Günahın təkrarlanması və davamlı olması qəlbi qaraldar və insanın insanlıq halından heyvan halına çevrilməsinə səbəb olar. Həmçinin böyük günahlara gətirib çıxarar. Misal olaraq: günahkar ki, ilk dəfə olaraq, dilinə şərab vurur, müsəlman olduğu üçün, ona bir neçə damcı şərab içmək çox çətindir. Ancaq ikinci dəfə bir az asan olar. O zaman ki, çox sayda təkrar olar - onun üçün bir neçə stəkan şərab içmək su içməkdən də asan olar. Bəli! Günahların davamlı olması, hətta böyük günahları insan üçün asan edər. Qurani-Kərimdə bu haqda çox sayda ayələr gəlmişdir. O cümlədən: “Nəhayət, Allahın ayələrini təkzib edib, onları istehzaya qoymaqla pislik edənlərin axır-aqibəti lap pis oldu”. (“Rum” surəsi 10).

Tarixdə buna çox rast gəlmək olur ki, bəzi insanlar günahlarını davamlı olaraq təkrar etdiklərindən, işləri küfrə və Haqqı inkar etməyə və hətta məsxərə etməyə qədər uzanmışdır. Bunlar günahın bədbəxtliyinin nəticələridir ki, günahkarın ətəyindən yapışar. Bu haqda İmam Sadiqdən (ə) gələn hədisdə deyilir: “Günah kimi heç bir şey qəlbi fasid etməz. Qəlb günah edər və onda israr edər. Günah qarşısında yerə yıxılar. Nəticədə darmadağın olar. Bu halda moizə ona təsir etməz”.

Bir halda ki, yaxşı işlərdə və ibadətdə davamlı olmaq qəlbin səfasına, ruh və canın nuraniliyinə səbəb olar.

Heç bir şey xəta, günah kimi ruhu xəstə və fasid etməz. Ruh bir-birinin ardınca qara işlər görər. Bəşər fitrəti vəhşi heyvana çevrilər və bəlkə ondan da pisinə çevrilər. Başqa bir hədisdə gəlir ki, günah ruhda qara nöqtə əmələ gətirir. Əgər bu günahdan peşman olsa, tövbə etsə, o qara nöqtələr yox olacaqdır. O vaxta qədər ki, qara nöqtələr itib gedəcəkdir. Əgər günaha davam etsə, o qara nöqtə böyüyəcəkdir. Ağ nöqtəni bürüyəcəkdir. O