Alverdən sonra evinə dönən qadın, ərini yataqda gənc və gözəl bir qadınla tutunca dəhşətə düşər.

Ortalığı dağıtmağa cəhd edəcəyi sırada əri onu dayandırar.

"..Belə açıqlaya bilərəm…" deyər..

"Evə dönərkən bu yazıq qızı gördüm. Çox yorulmuşdu. Onu avtomobilimə mindirdim. Acmışdı, ona görə onu evə gətirdim və sənin soyuducunda unutduğun bişirilmiş toyuğu qızdırdım. Qızın ayaqqabıları deşik idi. Modası keçdi deyə artıq geyinmədiyin ayaqqabılarından bir cüt verdim ona. Üşümüşdü, ona görə sənə ad günündə aldığım, lakin rəngini bəyənmədiyin üçün heç geyinmədiyin süveteri ona verdim. Qızın şalvarı parça parça olmuşdu, artıq sənin ombalarının sığmadığı bir şalvarını da verdim. Tam çıxmaq üzrəykən məndən "Arvadınızın artıq istifadə etmədiyi başqa bir şey varmı bu evdə?" deyə soruşdu..

Və indi burdayıq! :)

Bəli həyatda doğurdan da çox şeyin dəyərini itirdikdən sonra başa düşürük. Əlimizdəkilərin dəyərini bilməsək əldə edəcəklərimiz nəyə yarar? deyə fikirləşməliyik bəzən. İnsan övladı doyumsuzdur, əldə etdikləri ilə kifayətlənməz heç vaxt, həmişə daha çoxunu istəyər ki bu da əlindəkilərin dəyərini itirər onun gözündə...

Əlimizdəkilərin dəyərini bilək.