Bir yaşında ikən bizi qoynunda bəslədi,
Biz isə gecələri ağlayıb, onun yatmasına imkan verməyərək ona “təşəkkür” etdik.

İki yaşında ikən bizə addımlamağı öyrətdi,
Bizə səsləndiyində isə ondan qaçaraq “təşəkkür” etdik.

Üç yaşında ikən bizə xüsusi yeməklər hazırladı,
Yeməyi masamızın altına boşaldaraq ona “təşəkkür” etdik.

Dörd yaşında ikən əlimizə rəngarəng qələm verərək bizə yazmağı öyrətdi,
Biz isə evin divarlarını yazaraq ona “təşəkkür” etdik.

Beş yaşında ikən bizi gözəl qiyafələrlə bəzədi,
Biz isə geydiklərimizi bir anda kirlədib ona əziyyət verməklə “təşəkkürümüzü” bildirdik.

Altı yaşında ikən məktəbə qədər bizimlə getdi,
Küçədə gedərkən “Getmək istəmirəəəm” deyə, ağlayaraq ona “təşəkkür” etdik.

Yeddi yaşında ikən bizə bir top hədiyyə etdi,
Qonşunun pəncərisini qıraraq ona “təşəkkür” etdik.

On yaşında ikən ad günü mərasimlərində, rəqs dərslərinə qədər bizi hər yerə maşınla aparıb-gətirdi,
Maşından düşərkən arxamıza belə baxmayaraq ona “təşəkkür” etdik.

On bir yaşında ikən bizi dostlarımız ilə kinoya apardı,
Sonralar “Sən bizimlə oturma!” deyə, ona “təşəkkür” etdik.

On iki yaşında ikən bizə televizorda gedən pis kinolara baxmamağı tövsiyə etdi,
O, evdə olmadığı bir vaxta həmin verliş və kinolara baxaraq, ona “təşəkkür” etdik.

On beş yaşında ikən bizi dincəlmək üçün istirahət düşərgəsinə göndərdi,
Bir dəfə zəng edib halını soruşmayaraq, ona “təşəkkür” etdik.

On doqquz yaşında ikən təhsil xərclərimizi ödədi, bizə əziyyət olmasın deyə ayaqla getməyiməz imkan vermədi,
Ancaq dostlarımız bizi məsxərəyə qoymasın deyə, məktəbin qapısındaca onunla vidalaşıb, “təşəkkür” etdik.

İyirmi bir yaşında ikən iş və həyat karyeramızla bağlı bizə məsləhətlər vermək istədi,
“Mən sənin kimi olmayacağam” - deyə, “təşəkkür” etdik.

İyirmi dörd yaşında evlənmək istədik, evlənəcəyimiz insanla tanış olmaq istədi,
“Görüş vaxtını mən təyin edəcəyəm”, deyə, ona “təşəkkür” etdik.

İyirmi beş yaşında ikən toy xərclərimizi qarşıladığı üçün