adlandırırlar...

Və o arxasını çönərək öz yolu ilə hərəkət eləməyə başladı. Ümid isə dayanıb uzun müddət onun arxasınca baxaraq, onun həyatına yuxulu, deyingən, axmaq gülümsəməsi olan - zəhlə tökən Tənbəlliyin gəldiyi pis günü xatırlayırdı. Sonra isə çömbələrək hönkür-höknür ağlamağa