əyləşdikləri oturacaq artıq diqqət mərkəzində idi.

- Amma buna da şükür. Düzü, mənə deyəndə ki, 35 yaşındadı qız, gözümün qabağına gombul, üzündən zəhrimar tökülən bir adam gəlirdi. Amma, maşallah, yaxşı qalmısan, 34 zorla verirəm...
- Məni demirsən. Qarnından yana ayağının altını görməyə həsrət bir daydayla görüşəcəyimdən halım xarab olmuşdu.

Yenə güldülər.

- Bayaqdan oturmuşuq. Bəlkə gedib bir çay içək?
- Ürəyim istəmir nəsə... Birdən elə bilərsən səndən utanıram ha.
- Yox, əşi, 35 yaşında görüşə çıxandan utanmaq gözləmirəm.
- Bu yaş məsələsi sənin yaralı yerin imiş ki. Könlündən 15 yaşında növrəstə qumru keçir yoxsa?
- Niyə də keçməsin? Nolub mənə?
- Day sənə nolmalıdı ki? 35 yaşında zorla görüşə göndərirlər.

Qırışıqları açılmışdı. Artıq özlərini rahat hiss edirdilər.

- ...Onun neçə yaşı var?
- ...35...
- İndi desəm, boynunu yerə soxum, məndən inciməzsən?
- Düz sözdən niyə inciyim ki?
- Boynunu yerə soxum onda.
- Ağzın şirin olsun.

Anasından keçəmmədi yenə. Razılıq verdi “Uriset uşağı”yla görüşməyə. Fikirləşdi ki, bir eyib tapacaq onsuz da. Bundan da qurtulacaq. Birinci dəfə deyildi ki. Amma bu “Uriset uşağı” keçiləsi uşaq deyildi. Ortaboy, suyuşirin, məzəli oğlan idi. Qanı qaynayırdı ona. Hətta yaşını da vermək olmurdu.

- ...Sinif yoldaşı olmuşuq onunla. Söz vermişdik bir-birimizə. Hələ də oturub məni gözləyir. 12 ildi Moskvadayam. Neçə dəfə xəbər göndərdim ki, çıxıb ərə getsin. Anam onu görmək belə istəmir. “Yox” - dedi, evdə qarıyıb öləcəm” - dedi. O da istəyirdi ki, heç olmasa, mən evlənim. Mən də evlənəmmədim.

- Qəşəng deyil?
- Qəşəngdi...
- Anan niyə bəyənmir ki?
- Bilmirəm...
- Nə əcəb məndən xoşu gəlib bəs?
- Nə bilim e. Sən də o toyda ortaya düşüb sındırmasaydın, gecəni yatammazdın də.
- Bəs nə. Özümü göstərirəm də camaata. Nə vecinədi e, evdə qalmamısan ha, nə biləsən hamıya müştəri gözüylə baxmaq nədi.

Oğlan ucadan güldü.

- Heç sən də ərə getmək istəyənə oxşamırsan.
- Hmm...bir saat qabaq sən deyən