n idi. İndi fikrimi dəyişmişəm. Səninki buracanmış. Xoşuma gəldin.

Oğlanın təəccübdən gözləri böyüdü:

- Eləmi??

Qız oturacaqdan qalxıb onun qarşısında dayandı. Birnəfəsə üyüdüb tökməyə başladı:

- Əlbəttə. Demək belə. Məsələni uzatmayaq. Onsuz da çox gecikmişik. Bax, deyirəm, nişan üzüyümü mütləq sifariş etdirəcəm. Neçə ildi elə həsrətlə baxıram, amma düzü bəyəndiyim model yoxdu. Əsas məsələ isə gəlinlik donudur. O, mütləq alınmalıdır! Kiminsə geyindiyini geyinməyəcəm ki bu yaşımda. Nə gözlərini bərəldib baxırsan? Yoxsa bəyənmədin məni?
- ...bəyəndim... - Day onda nə problem var? Ayrıca ev alacaqsan yəqin ki. Neçə ildi Moskvada nəylə məşğulsan, bilmirəm. Ruslara yedizdirmisən hamısını?
- Bir azını...
- Qalanı da elə bəsimizdi. Ev yaxşı olar ki, 3 ya 4 otaqlı olsun.
- Niyə?

Qız barmaqlarını bükə-bükə saymağa başlayanda oğlan da ayağa durdu.

- Otaqların biri mütləq mənim iş otağım olacaq, həm də kitabxanam. Biri qonaq, biri yataq, o biri də uşaq otağı. Mərkəzdə istəmirəm. Zəhləm gedir buranın səs-küyündən. Sakit həyətlərdən biri olsun. Özü də çox yuxarıda olmasın.

- Qulluqçu da istəyirsənmi?
- Ay aman, onda səni lap çox sevərəm.
- Guya indi sevirsən ki, onda da artırasan?
- Artıq başlamışam sevməyə, narahat olma.

Oğlan karıxmışdı lap. Qarşısındakı bu qızdan imtina etmək üçün səbəbi yox idi. Müəllimə. Ağıllı-kamallı. Zarafatcıl. Özü də qəşəng.

- Noldu? Yaxşı, qulluqçu istəmirəm. Onda ara-sıra boyat yemək yeyəcəksən. Çatdırmaq var e işlərin hamısını. İkigünlük bişirəcəm.
- Yaxşı...
- Biz xoşbəxt olacağııııq...

Qız bunu deyə-deyə onun qarşısında dövrə vurdu. Sonra dayanıb oğlanın əllərindən tutdu, gülə-gülə üzünə baxdı.

- Mən buna inanıram. Hələ desən bir-birimizi sevəcəyik də. Başqa cür mümkün də deyil. Hər səhər səni öpə-öpə yuxudan oyadacam. Səhər yeməyi hazırlayacam səninçün. Sənə “balam” deyəcəm. Sən də mənə “quzum”. Etiraz eləmirsən?
- ...yox...
- Hər gün saçlarını da özüm darayacam. Yaxşı darağa gələn saçların var.