Yolmasan, qoyaram, sən də mənim saçımı darayasan. Qonaq sevənsən?
- Hə...
- Mən də. Qonaq gedərik, qonaq gələrlər. Evimizi bir bəzəyəcəm ki, balam, hamının ağzı açıq qalacaq. Hər otağın öz rəngi olacaq - sevdiyim rənglər. Yaşıl yaxşıdır qonaq otaqğıyçün, yoxsa mavi?
- ...mavi...
- Mən də elə düşünürəm. Yaşıl oboyu yataq otağına vurarıq. Pərdələr də oboy rəngində olacaq. Özü də çox mebel sevmirəm mən. Evdə nəfəs almaq olmur. Az mebel gətirsəm, anan dalaşmaz ki?
- ...nə bilim...
- Bax, burda korladın! Kişi “nə bilim” deməməlidir. Eləməsə belə, həmişə nə etmək, nə demək lazım olduğunu bil-mə-li-dir! Razısan?
- Razıyam...
- Görürsən sözümüz necə tutur?
- Görürəm...
- ...balam...
- ...quzum...?
- Ay sağ ol!

Oğlan üzünü əllərilə qapayıb bir müddət dayandı. Sonra əllərini üzünə çəkib çarəsizcə köksünü ötürdü. Qız düz onun gözlərinin içinə baxdı.

- Nədi, planlarım xoşuna gəlmədi?
- Gəldi...
- Əla! Onda gəl gedək. Üstündə pulun var?
- Var.
- Deyirəm, univermaq bağlanmamış üzüklərə baxaq.
- Sən ki sifariş etmək istəyirdin?
- Bax belə. Diqqətli adamları sevirəm. Yaddaşın yerindədir, maşallah.
- Bu boyda bəlanı necə unudum?
Oğlan bunu dedi və qabağa düşüb getməyə başladı. Qız ucadan gülüb qaçaraq özünü ona yetirdi. Səs-küylə oynayan uşaqlara dolaşa-dolaşa Fəvvarələr meydanıyla üzüyuxarı qalxmağa başladılar. Qız oğlanın qoluna girdi. Oğlan təəccüblə çevrilib ona baxdı. Gülümsündü. Başını buladı. Amma dinmədi. Beynində hər şey qarışmışdı. Hadisələr nəzarətindən çıxmışdı. Görüşə gələndə fikrində tutmuşdu ki, bu qarımış qıza elə sifət göstərəcək, yazıq gəldiyinə peşman olsun. O, məsələni tez həll edib yubanmadan Moskvaya qayıtmağı düşünürdü. Biletini də almışdı. Amma indi tanımadığı bu qızın yanına düşüb üzük almağa gedirdi. Doğrudan da onunku buracanmış.
Univermaqda qələbəlik idi. Sıraların arasıyla yavaş-yavaş gəzinib üzüklərə baxır, qiymətlərini soruşur, bəyənmək üstündə mübahisə edir, sonra mübahisəyə səbəb olmuş üzüyü satıcıya qaytarıb yollarına