a davam edirdilər. Axır oğlan birini bəyəndi. Qızın da xoşuna gəldi.
- Ok, sifarişdən vaz keçdim. Bunu götürürük.

Satıcı oğlanla azacıq qiymət sövdələşməsi edib üzüyü aldılar. Qırmızı qutunu da hədiyyə verdilər nişanlılara. Gülə-gülə univermaqdan çıxıb dayanacağa yol aldılar.

- Amma məni yaman xamladın ha. Bəs mənim üzüyüm hanı?
- Bir az pul yığmışam. Qoy maaşımı da versinlər, üstünü düzəldib alacam da. Səni üzüksüz qoymayacam ki. Özü də barmağından çıxarmazsan. Hamı görsün ki, sahibin var.
- Sahibim?!
- Sahibin!
- Olsun.

Avtobus dayanacağına çatana qədər qız yenə dil-boğaza qoymadan planlarından danışdı. Məlum oldu ki, bal ayı üçün elə Bakıya da razıdı. Amma onu Türkiyəyə aparsa, əla olar. Oğlan razılaşdı. “Pulumuz qalsa, mütləq” - dedi.

- Sən elə belə sözəbaxansan, yoxsa toyacan özünü fağır göstərirsən mənə?
- Yox, elə belə fağıram mən, səsimin zil yerini hələ eşidən olmayıb.
- Amma mən elə də fağır deyiləm. Qorxma, döyməyəcəm səni. Vursam da elə yerindən vuracam, görünməsin.

Oğlan gülüb mehriban nəzərlərlə qıza baxdı. Qızın gözlərindən cin tökülürdü. Amma bu işım-işım yanan gözlər lap dərinliklərindəki kədəri gizlədə bilmirdilər. Nəsə soruşub onun sevincini qaçırmaq istəmədi. Zarafata davam elədi:

- Mən də anama deyəcəm.
- Nə? Sən heç mənim anamı görmüsən? 120 kilodu e. Sındırar sənin ananı.

Gülüşdülər yenə. Oğlana birdən elə gəldi ki, bu qızı yüz ildir tanıyır. Bu qız elə onunla birgə olub bütün omrü boyu. Qıza deməsə belə onun arzuları elə həm də öz arzuları idi əslində. İçindəki sıxıntı yoxa çıxdı. Bir anlıq o da bu qızla xoşbəxt olacağına inandı.

Dayanacağa çatan kimi qız yavaşca oğlanın qolunu buraxdı, başını qaldırıb diqqətlə onun üzünə baxdı. Gözlərinin dərinliyində zorla gizlətdiyi kədər yuvasından çıxıb bütün simasını bürümüşdü.

- Kimisə gördün? Day biz nişanlıyıq axı.
- Gördüm...
- Kimi?
- Onu...
- ??

Oğlan təəccüblə ətrafa boylandı. Qız oğlanın gözlərinin içinə baxmaqdaydı. Özünü görmək istədi, yoxuydu. Gözü