Adəm Cənnətdən çıxarkən dedi: "Ey mənim Allahım, Mühəmməd, Əli, Fatimə, Həsən və Hüseyn xatirinə məni bağışla". Allah-təala Adəmə buyurdu: "Yerə en, orada sənin tövbəni qəbul edərəm".



Adəm dünyada Yerə endi, ətrafa baxaraq gördü ki, İblis ondan qabaq Yerə enib (qovulub). O, əllərini qaldırıb dedi: "Pərvərdigara, mənim İblislə mübarizə aparmağa taqətim yoxdur, burada yenə onu mənə müsəllət etmisən?" Allah-təala buyurdu: Ey Adəm, İblisi sənə müsəllət etmişəmsə də, onun müqabilində sənə başqa imkanlar və ne'mətlər vermişəm: Əgər bir günah etsən, sənə bir günah yazılar, bir səvab iş görsən, sənə on səvabdan yeddi yüzə qədər səvab yazılar. Adəm ərz elədi: Pərvərdigara, daha da artır. Allah-təala buyurdu: Ey adəm, sənin övladından dağlar boyda günahı olanlar tövbə etsələr, onların tövbəsini qəbul edərəm. Adəm ərz elədi: Pərvərdigara, yenə də artır. Allah-təala buyurdu: Sənin övladlarından hər cür günah etmiş olanlar olsa, onların tövbəsini qəbul edərəm. Adəm ərz elədi: Kifayətdir.

İblis dedi: Pərvərdigara, Sən mənimlə Adəm arasında hayil olub mənim ona vəsvəsə etməyimə mane oldun. Allah-təala buyurdu: ey İblis, hər bir Adəm övladı doğulduqda, onun müqabilində sənin iki övladın olar. İblis dedi: Pərvərdigara, daha da artır. Allah-təala buyurdu: Sənin övladın Adəm övladına şirin arzular vəd vərib onları aldadar. İblis dedi: Kifayətdir. Bu vaxtdan e'tibarən İblis və onun övladı Adəm övladına düşmən oldu.

Cənnətdən çıxdıqdan sonra Adəm və Həvva bir-birindən ayrılıb dünyanın müxtelif guşələrinə düşdülər. Rəvayətə görə Adəm Hindistanda indiki Seylon adasına, Həvva isə Cəddəyə düşdü (Cəddə ərəbcə "nənə" deməkdir, Həvvanın qəbridə bu şəhərdədir). İşıqlı və sonsuz ne'mətlər diyarı olan Cənnətdən qovulmuş Adəm qaranlıq dünyaya düşüb o ne'mətləri itirdiyi üçün, həm də Allah-təala dərgahında asi olduğu üçün peşimanlıq, həsrət və xəcalətdən gecə-gündüz ağlayırdı. Həvva isə Adəmi itirdiyinə görə göz yaşı axıdırdı.

İllər aylar ötdü, Adəmin gözündən axan şor su, onun