i yüzdə 1dir. Həftədə bir edilən cinsi əlaqə ilə bu risk yalnız yüzdə 1.01' e artar. Ürək xəstəliyi olan vəmi üçün yüksək riskli kəslərdəmi görülmə nisbəti yüzdə 10dur və cinsi əlaqə ilə bu nisbət yüzdə 10.1' e çıxar. Bu riskin etibarlı olduğu müddət cinsi əlaqə sonrası 2 saatdır. Bu müddətin bitimində risk ortadan qalxar. Nəticə olaraq risk keçici bir müddətdə vardır və nizamlı məşq ilə bu keçici risk daha da azaldıla bilər və ya ortadan qaldırıla bilər."
Araşdırmada, infarkt keçirən min 700 xəstə üzərində edilən araşdırmada, xəstələrin yüzdə 60ının bilinən bir maruziyeti olmadığı, yüzde19u yatarkən, yüzdə 11.6ı psixoloji stresə məruz qaldığı dövrdə, yüzdə 4.9u ağır məşq edərkən, yüzdə 2.4 qızğınkən və yalnız yüzde1.5i isə cinsi əlaqə əsnasında infarkt keçirdiyi təyin olundu.
Cinsi fəaliyyət əsnasında infarktın necə meydana gəldiyinin tam olaraq bilinmədiyinin altı çəkildiyi araşdırmada, ən çox qəbul görən bu nəzəriyyə ortaya atıldı: "Əvvəlcə hemodinamik stres artımı olar. Buna bağlı qan təzyiqi, ürək sürəti və nəticədə də miyokardın oksigen istehlakı artar və vazokonstrüksiyon olar. Taxıban trombositlerin agregasyonu da artar və koroner arterlerde ol/tapılan aterom vallarında rüptür və qopma meydana gəlir. Bu nəzəriyyəyə söykənərək, ürək sürətini və qan təzyiqini azaldan və trombosit agregasyonunu inhibe edən dərmanlayarmıya bağlı ibarət olan/yaranan riski azaldacaqlar. Ayrıca ürək xəstəliyi sonrası cinsi rehabilitasyon da çox əhəmiyyətlidir. Bu məqsədlə, xəstə və partneri rahatlaşdırılmalı, cinsi həyatın yenidən qurulması yavaş yavaş olmalı və performans anksiyetesi önlənməlidir. Ayrıca yaxşı istirahət, ön sevişmə və yeməkdən ən az 1-3 saat sonra cinsi əlaqədə ol/tapılma da riski azaltmada faydalıdır.
Nəticə olaraq; standart partner, vərdişkar mühit və nizamlı periyotlarla edilən cinsi əlaqə yüngül-orta dərəcəli bir ürək problemi meydana gətirər.
Bu yük ciddi bir risk meydana gətirməz və orta dərəcəli bir məşqə qarşılıq gəlir. Cinsi əlaqəyə bağlımı