Virtual sevgiyə inanırsınız? sualını tv-də və radio kanallarında eşidəndə bu mənə mümkünsüz bir şey kimi gəlirdi. Necədə mən virtual sevə bilərəm? Çox keçmədi çatda bir qızla tanış oldum. Zaman keçdikcə o qıza günü gündən bağlanmağa başlayırdım. 1 il danışıqlardan sonra artıq bir-birimizə qarşı sevgi hissi oyanmışdı. Söhbətdən sonra telefonla əlaqə saxlamağımız daha da bizi bir-birimizə bağlayırdı. Bir-birimizi ürəkdən sevirdik. Amma gəldi çatdı elə bir gün... Danışdım o qızın anası ilə. Anası ilə danışıqda anası mənə qızının bu sevgidən əziyyət çəkərək tez-tez ağladığını və sonda isə bir valideyn kimi qızına qarşı öz fikirlərinin olduğunu mənə bildirdi. Bundan sonra artıq o qızla əlaqələri tamamilə kəsmək məcburiyyətində qaldım. Bunu qızın özünə də eynilə bildirdim. Həmin günün axşamı o qızı çatda görəndə bu söhbətimizin sonuncu söhbət olacağını bilirdim və beləliklə də sonuncu danışığımızı bir yadigar olaraq çatdan bir word mətninə copy etdim...


Mən » Salam, acıda olsa bu son danışığımızdır.
O Qız » Salam, mən heç nə anlaya bilmirəm, sən məndən belə rahatlıqla əl çəkirsən?
Mən » Anlamamalı heç nə yoxdur. Rahatlıqla səndən əl çəkdim çəkmədim fərqi nədir? İncimə sənin valideynlərinin sənə qarşı fikri başqa mənim valideynlərimin başqa.
O Qız » Bəs sən məni heç vaxt atmayacaqdın?
Mən » Mən səni heç zaman atmayacaqdım atmadım da. Amma məgər mənim istəyimləmi oldu ayrılmağımız
O Qız » Mən indi necə yaşaya bilərəm, heç məni düşünmürsən sən?
Mən » Bir müddətdən sonra mənə görə yaşamaq heç də sənə çətin gəlməyəcək, eynilədə mənə sənsiz (Belə danışığıma səbəb ayrılmağımızın ona çoxda çətin gəlməməsi olub)
O Qız » Mən deyəndə ki siz oğlanlara nə var ki azad və rahatsınız mənə yox deyirdin sən. Başımı təmiz itirmişəm, mən nə etdim ki, sən belə edirsən.
Mən » Məgər mən sənə, sənin nəsə etdiyini dedim..? Sənlik heçnə yoxdur...
O Qız » Necə olacaq. Axı sən mənim birinci və axırıncım olmalı idin ya yox?
Mən » Bilmirəm axırıncın olmalı idim ya yox hər halda bunu