Kişiləri başdan çıxardan, boşanmalara səbəb olan, keçmişdə içindəki zəhərli boyalar səbəbi ilə qadınların ölümlərinə səbəb olan, kosmetik firmaları heyvanlarda sınayır deyə boykot edilən, qadınları həyat qadını olaraq damğaladan və bəzi cəmiyyətlərdə dini səbəblərlə qadağan edilən dodaq boyası hər şeyə baxmayaraq 125 ildən bəri ardıcıl olaraq emal edilir və indiki vaxtda çantasında pomada daşımayan bir qadını az qala tapa bilməzsiniz.

Tarixdə bilinən ilk dodaq boyası bundan 8 min il əvvəl köhnə Misirlilərin tətbiq etdiyi zəyi qaynadaraq əldə etdikləri qırmızı boya ilə dodaqlarını rəngləmələridir. Köhnə Yunan və Romada ancaq üst sinfin qadınlarına dodaqlarını qırmızıya rəngləmələrinə icazə verilərdi. Bu sayədə küçədəki zadəgan qadınları normal vətəndaşlardan ayırmaq mümkün olmaqda idi. Qadınlar bu sayədə "Baxın mən sizdən üstün və zənginəm" deyə bilməkdə idilər.



Fransız Qiyamında aristokrat qadınların dodaqlarının qırmızı olması qiyamçıların işini asanlaşdırdı və dodaq boyalı qadınları ən yaxın gilyotinə apardılar. Fransada zamanla qiyam unuduldu və qadınlar daha məşhur bir şəkildə dodaqlarını rənglədilər. Qiyamdan təxminən 100 il sonra küçələrdə dodaqları boyalı qadınlardan keçilməz oldu. Boyama işi çətin və zaman alıcı idi. Parisli bir ətir satıcısı 1884-cü ildə qırmızı boya ilə bal pətəyi və balzamı qarışdırıb ipəkdən parça bir rulo içinə yerləşdirib qələm şəklində satışa təqdim etdi. Qadınlar bu yeni kəşfi dərhal sevib ona sosiska (Saucisse) adını belə verdilər. Parisli səhnə sənətçisi Sarah Bernhardt isə bu yeni görüşə seks tanrısı Erosun sehrli çubuğu adını taxdı və səhnəyə çıxarkən istifadə etməyə başladı. Fransız mühafizəkarları bu yeni dodaq boyasının kişi cinsi orqanına bənzədilməsinə qarşı çıxışlar və qadağan etmək üçün məşğul ol verdilər,amma bacara bilmədilər. 1900-cı ildə indiki vaxtda hələ də istehsal edən Fransız firması Guerlain bu siqaret şəklindəki dodaq boyasını bütün Fransada satmağa başladı.

1912-ci ildə Guerlain çıxardığı