qırmızı dodaq boyalarını Amerikaya gətirib New Yorkda satışa təqdim etdi və bu hadisə böyük bir sensasiya yaratdı. İlk başda yalnız qırmızı olan dodaq boyası pomada (Rouge) daha sonraları başqa rənglərdə də emal edildi və 1922-ci ildə Parisdə yaşıl rəngli zəhərli pomadalardan bir çox qadın ölüncə yaşıl rəngdən imtina edildi. İndiki vaxtda hələ də yaşıl rəngli pomada satılmaması bu səbəbdəndir.

İkinci Dünya müharibəsi başlayınca əvvəllər pomada emalı azaldı. Nazılar dodaq rəngləməyi füzuli olaraq təyin etdilər, amma İngilis qadın əsgərləri qırmızı rəngi bir zəfər işarəsi olaraq qəbul edib zəfərə qədər pomada sürməyə qərar verdilər. Döyüş əsnasında "Vətənpərvər qırmızısı" (Patriot red) və "Zəfər qırmızısı" (Victory red) ən çox satan pomada markaları idi. Sonunda döyüşü qazanan qırmızı dodaqlı İngilis və Amerikan qadın əsgərləri oldu və Alman qadınları döyüşdən sonra dəlilər kimi pomada istifadə etməyə başladılar. 1949-cu ildə Elisabeth Ardan çevirilincə içindəki metal silindrdən çıxan pomadası bazara çıxardı və artıq heç kim pomadanın bütün dünyaya yayılmasını önləyə bilməzdi.

Pomadadan ən çox zərər görən restorançılar və quru təmizləyicilər oldu. Pomada ləkələrini stəkanlardan və köynəklərdən çıxarmaq olduqca çətin və zaman alıcı idi. Zamanla dodaq boyaları daha qalıcı oldu və hətta içinə qoyulan kimyəvi maddələrlə dodaqları şişirib böyütmək də mümkün idi.

İnsanlar danışarkən bir-birlərinin dodaqlarına baxarlar. Qadınlar da bunu bildiklərindən kişilərin baxışlarını üzlərindəki qırışlar və sallanmalardan uzaq tutmaq üçün dodaqlarını qırmızıya rəngləyərək kişilərin diqqətlərini dodaqlarına çəkərlər. Rolling Stonesin solisti Mick Jagger-in boşandığı maniken yoldaşı Bianca Jaggerin söylədiyi kimi: "Səhərlər yorğun və canavar kimi bir üzlə qalxdığımda dodaqlarımı rəngləyər-rəngləməz özümü yenə normal bir dişi kimi hiss