gözlərdə..
sənə çox ehtiyacım var..donuram. qayıt mənə əsgərim, nə olar qayıt…yalvarıram qayıt mənə ruhum mənim…ruhsuz qalmışam. Niyə qoyub getdin axı?


Əsgərim mənim, gəlmişəm səni görməyə, görürsənmi məni? uzanmışam məzarının üstündə…ağrıyıram..ağlıyıram..bu bitən güllər mənim gözyaşlarımla bitir..
Ruhum mənim, səni qoyub getmək istəmirəm..çox uzaqlardasan, çox əzablardasan, çox soyuqlardasan, çox yağışlardasan bu torpağın altında…nə olar qayıt mənə…nə olar əsgərim mənim, qayıt mənə..sənsiz qalmışam..nə olar qayıt...



[Bir il öncə ona yazdığım son məktubdu. biri məndə, biri isə məzarının üzərində idi..amma küləklər