Oturdum səhərə qədər tək damla yuxu yatmadan sənə bunları yazdım…
getdiyindən deyil...ayrıldığımızdan deyil, elə anlama həmişə yazmaq istəmişim….Həmişə çox sərxoş olub, səninlə düşünmədən danışmaq istəmişim söyləyəcəklərim səni üzsə belə…sənə qarşı bir şeylər gizli olsun istəmədim içimdə,necə gözlərimi anlayıb görə bilirsənsə...elə gör istədim ürəyimi!…Amma nə edə bildim nə də izah edə bildim sənə bunları təəssüf…sənə izah edə bilmək üçün,səhvlər etmək istəyərdim və sənə bunları izah etmək,İndi anlaya bilirəm özümü,və sevirəm və sevəcəyəm hər vaxt səni…
Bu gün səndən ayrıldım sevgilim,ölü kimiyəm cansız, ruh kimi,tərk edilmiş bir ev kimi soyuq və tək....mənasız!ölümü və səni müşahidə edəcəm artıq yatırdıb uzaqlara gözlərimi tutub əlimi aparar deyə…bir uşaq kimi gözləyəcəyəm bir uşaq kimi.... Bu yazdıqlarıma baxma,çünki sənsiz xəyal qurmadım,həmişə ümid etdim,inan sənsiz ümid etmədim….
Bu gün səndən ayrıldım sevgilim...Ayrıldım deyə yazmadım bunları,səninlə heç ayrılmağı arzulamadığım...belə yazılar yazıram sənə,səndə bir gün əminim gecikmişliyin nə demək olduğunu anlayacaqsan mənim kimi,yoxluğuma alışdınmı!!!Çünki varlığıma bir zamanlar alışdığın üçün…yaxşı bir sevgili ola bilmədim bilirəm...
Həyat.....səninlə birlikdə olmağı öyrətdi mənə...mən belə aldatdım özümü,birdə... BU GÜN SƏNDƏN AYRILDIM SEVGİLİM...