Yaşamaq üçün məcbur olduğumu bildiyim amma mənə çəkdirdiyi əzab üzündən tənəffüs etmək istəmədiyim,içimə hər çəkdiyimdə ciyərlərimi qovuran nəfəs sən deyilsən.Üzümü alov alov yandıran,nə qədər çalışsam da maneə ola bilmədiyim,gözlərimdən içimə tökülən gözyaşım deyilsən.Hara baxsam gördüyüm,nəyə toxunsam hiss etdiyim,kiminlə danışsam dinlədiyim, "Hər şeyimsən" dəkı gizli mübtədam sən deyilsən.Sən mənim heç bir şeyimsən…

Yazdıqlarımdan çox daha az
Heç kimsənmi bilmirəmki ki
Sən mənim heç bir şeyimsən
Varlığın yoxluğun aydın olmaz.


Varlığına şükr edərkən yox olmasını istədiyim tamamilə mənim olmasını diləyərkən,içimdən söküb atmaq istədiyim yoxluğunda həsrətiylə,varlığında varlığıyla məni öldürən, sevdanın, ağrının lüğətimdəki mənası sən deyilsən.Sən mənim heç bir şeyimsən…
İçimdəki narahatlığımın səbəbi gəlib getmələrin deyil,varlığına alışarkən yoxluğunu, yoxluğuna alışarkən varlığını darıxdığım sən deyilsən.Hər gecə günəşi gözləyərkən yeni günə səbəbim olan, gün boyunca həsrətiylə həyata lənət oxudan, xoşbəxtliyim, hüznüm, dincliyim, təlaşım sən deyilsən. Sən mənim heç bir şeyimsən…


Özümü özümə inkar etdirən sən deyilsən. İnanmamaq üçün özümü nə qədər məcbur etsəm də varlığına heyran olduğum,həyata yapışma gücüm, yaxşı şeylərə inanma gücüm, ümidim, eşqim, xəyallarım deyilsən. Sən mənim heç bir şeyimsən
Yox...Yalandı hamısı...Mənim dediklərimə fikir vermə...Əslində Sən mənim Hərşeyimsən...!!!