Kiçiro yoxsul bir adamın oğlu idi. İçki və siqaretə nifrət edirdi. Çalışdı, çabaladı. Bu gün inkişaf etməmiş üçüncü ölkələrdə minlərlə avtomobili satılır, ölkəsi Yaponiyaya milyardlarla dollar qazandırır. Bu gün bizim ölkəmizdə də milyardlarla manat verilib, onun avtomobili alınaraq Yaponiyaya kisələrlə pul göndərilir.

Kiçiro Toyota 1894-cü ildə Yamaguçi şəhərində anadan olmuşdur.

Atası toxuma dəzgahı düzəldirdi. Liseyi bitirər-bitirməz Tokio Universitetinə yazıldı. Mühəndislik təhsilini başa vurduqdan sonra, özünə bir müəssisə qurmaq xəyallarına düşdü. Atası işçi idi, gecə-gündüz demədən çalışırdı. O, bu vəziyyətə çox kədərlənir, artıq öz iş yerlərinin olmasını istəyirdi. Universitetdə aldığı təhsil, gəmi inşası olmasına baxmayaraq, o, avtomobillərə maraq göstərirdi. Avtomobillər hələ bazarda yeni idi, hətta çox da tez-tez görünmürdü.

Toyota, çalışıb yığdığı pulla 1930-cu ildə Amerika və Avropaya getdi. Ölkəsinə gələndə böyük bir coşğu içində özünə xas avtomobilini istehsal etməyə səy göstərdi. O zamanlar Ford, General Motors və Chrysler kimi avtomobil şirkətləri Yaponiya bazarını ələ keçirmiş, kisələrlə pul qazanırdılar. Bu vəziyyət Toyotaya pis təsir edirdi, milləti üçün çalışıb, öz avtomobillərini özü istehsal etmək istəyirdi. Lakin Yaponiyada bir avtomobilin istehsalı üçün kifayət qədər texnika, vasitə və şərtlər uyğun deyildi. Çox həvəslənmişdi, ancaq birdən həvəsi qaçdı. Lakin geri çəkilmədi.

Borcun altına girərək xarici ölkələrdən maşınlar sifariş etdi. Sifariş edilən maşınlar gömrükdə ilişdikdə çaxnaşmaya düşdü. Hətta dəniz gömrüyündən materialları 6 ay təslim ala bilmədi. Bu vaxt borcları da yazıq adamı sıxışdırmağa başlamışdı. Bu vəziyyətdə nə edə bilərdi? Dərhal bir çarə düşünməliydi.

Toyota bir müddət düşündü. Öz-özünə "Mən nə edirəm?"- deyə soruşdu. Ölkəsi üçün bir şey etməyə çalışırdı, ölkəsini inkişaf etdirmək istəyirdi. "Elə isə dövlətə müraciət etməliyəm" deyə ağlından keçirdi. Elə bu aralar Yaponiya dövləti də milli həmlə etmə