Həmişə əsəbi yanımı gördünüz , sükuta çatmaz xülyalarımda...
Həmişə müəyyən naməlum yaralara sındım ,ağrıtsanız da səs verməzdim...

Mənə yaraşmaz qışqırıqlarım vardı ...
Bilmədiniz...
Fırtınalar qopardım dənizlərdən uzaq...
Sahillər içində...

Ah düşlərim...
Su üstünə çıxmağa qorxan xülyalarım...

Kütləni çox sevərdim...
Elə təkdim yəni...
Kimsəsiz...

Görmədiyim çox yer vardı. ..Bilmədiyim...
Amma mən çox insan bildim...

Və gördüm ayrılığın ölümə bənzər sızıları vardı...

"Ölüm nə bilsin sızlattığını..."

Sevdiyim çox şey vardı. ..Bezmədən qorxmadan sevdiyim...
Amma vidaları oldum sevmədim...

"Sən mənə həmişə getmək üçün gəldin..."

İstəyərdim ki, həmişə illər sonranıda arzulaya bilim...

"mən heç uzaqları arzulamadım..."

Çox gələn olar buralara. ..Çok su içən bu bulaqdan...
Çox toz yığılar ürəyimdə. Üstəlik dəsmal həmişə sol əlimdə...

Çox gedən olar buralardan. ..Nə də çox divar var üzərimə yıxılan...

Bir dəmli çay,
Bir dost söhbəti.
Ödəməklə bitmir günahların əvəzi...

Kimsə qaldığını söyləmir gedərkən...
Kimsə qalanını da aparmır yanında...
Kimsə bilmir kimin gözü , kimin ardında...