Tarixin ən parlaq siması, tək şərqə deyil, bütün dünyaya məxsus olan İslam peyğəmbəri Muhəmməd (s) olmuşdur Şərqin dahiləri dünya mədəniyyətinin yaranıb formalaşmasında çox mühüm xidmətlər göstərmişlər. Elm və mədəniyyətin bütün önəmli sahələrində bu dahilər aydın izlər buraxmışlar. Riyaziyyat, fizika, astronomiya, ədəbiyyat, dilçilik, kimya, tarix, coğrafiya, memarlıq … Hansı elmdir ki, öz yaranmasına, yaxud inkişafına görə Şərq dühasına borclu olmasın. İbn Sina, N.Tusi, Farabi, Şeyx Tusi, Şeyx Əbduh, Xarəzmi, Molla Sədra, M.Təbatabai… Bu dahilərin adlarıını saymaqla qurtarmaq olmaz. Təəssüf doğuran haldır ki, bu gün ziyalılarımızın əksəriyyəti Qərb alimlərini Şərq mütəfəkkirlərindən daha yaxşı tanıyır. Əlbəttə ki, bu işin məsuliyyətindən mətbuatın üzərinə az düşmür. Mətbuatımızda olan bu boşluğu aradan qaldırmaq üçün ilk addımı biz atmağı qərara aldıq və qədim vahid isalm mədəniyyəti ilə geniş oxucu kütləsini tanış etmək üçün «Şəxsiyyət» səhifəsi ilə görüşünüzə gəldik. Cəsarətlə deyə bilərik ki, tarixin ən parlaq siması, əslində tək şərqə deyil, bütün dünyaya məxsus olan İslam peyğəmbəri Muhəmməd (s) olmuşdur.

Ərəb qəbilələri aramsız bir-birilə müharibələrdə idi. İlin 4 ayını haram saydıqları üçün bu aylarda yarımadada qırğınlar olmurdu. İlin qalan günləri isə məskənlərdə qan dizə çıxırdı. Müharibə aparmaq, qırğınlar törətmək üçün bəhanə axtarırdılar. Karvanlara hücum edərək var-yoxlarını qarət etmək, bununlada öz rahatlıqlarını təmin etmək səhra sakinlərinin adi işi idi. Adam öldürmək, başqa qəbilənin varidatını qəsb etmək ərəb üçün böyük fəxarət sayılırdı. Əhəmiyyətsiz məsələlər üstündə qəbilələr arasında qanlı müharibələr baş verirdi. Təğləb və Bəni-Bəkr qəbilələri arasında 40 il davam edən müharibə qəbilələrdən birinin otlaq sahəsinə digər qəbilənin dəvələrinin girməsi səbəb olmuşdu.

Namusuna ləkə gəlməsindən ehtiyat edən ata ərəb yeni doğulan qız balasını göz yaşları içində öz əlləri ilə torpağa basdırırdı. Ona görə ki, müharibələrdə əsir düşmüş qız