m qapılarıdır. Peyğəmbərimiz Həzrəti Məhəmməd belə buyurub: “Xəta işləyənlərin ən xeyirlisi tövbə edənlərdir”. Həzrəti Adəm “xəta işlədib” demək bizə düşməz. Həzrəti Adəmin yaşadıqları bir hikmət idi və biz o hikmətdən lazım olan nəticəni çıxarmağı bacarmalıyıq. Həzrəti Adəm itirdiyi cənnəti səmimiyyətinin, Allaha ibadətinin, tövbəsinin, dualarının sayəsində yenidən qazandı. Bu, bizim üçün örnəkdir. “Xətam, günahım yoxdur” deməyin özü bir xətadır. Bu, təkəbbür göstəricisidir. Allah-Təala Qurani-Kərimdə belə buyurmaqdadır: “Sizin özünüz üçün xeyirli bildiyiniz çox şeydə sizlər üçün böyük zərərlər var, zərərli bildiyiniz çox şeydə də xeyirlər var”. Bu məntiqlə hadisələrə yanaşanda “mən xətasızam” deməyin nə qədər böyük cahillik olduğunu anlamaq çətin deyil. Biz dünyanı, həyatı, başımıza gələn hər şeyi vəhyin işığında anlamağa çalışmalıyıq. Yəni Allah-Təalanın buyurduqlarını, Rəsulullahın (s.ə.s.) göstərişlərini əsas alaraq bir şey haqqında qərar verə bilərik. Yoxsa hər mövzuda “mənə belə gəlir ki” deyərək bir fikir uydurmaq bizə ziyandan başqa bir şey gətirməz.
Tövbəyə qayıdaq: tövbə bizim üçün qurtuluş qapısı, misilsiz imkandır. Peyğəmbərimiz buyurur ki, xətasını anlayıb tövbə edən insan heç günah etməmiş kimidir. Nə qədər də ümidləndirici, cəlbedici həqiqətdir. Tövbə yaraya sürtülmüş məlhəm kimidir.
Qısası, nə ümidsiz olaq, nə də arxayınlaşaq. Hər gün yenidən doğulmuş kimi həyata başlayaq. Yazının sonunda Həzrəti Peyğəmbərimizin bir buyruğunu da xatırlayaq. Bir döyüşdən dönərkən Rəsulullah yanındakılarına belə buyurur:
- İndi biz kiçik cihaddan böyük cihada dönürük.
Bəli, hər gün cihaddayıq. Qələbəyə inanaq və onun yetişməsi üçün boynumuza düşən bütün vəzifələri yerinə yetirək. İnşallah, uğur