(ə.s) və Məhəmməd peygəmbərin (s.ə.s) qizi Hz.Fatimənin (ə.s) ikinci ogludur.Hicrinin 4-cü ili,Şaban ayinin 3-cü və ya 5-ci günü Mədinədə anadan olub.Hüseyn və onun qardaşi Həsən Məhəmməd Peygəmbərin (s.ə.s) sevimli nəvələri olub.Hz.İmam Hüseyn (ə.s) ömrünün 6 ilini babasi Peygəmbərlə keçirib.Peygəmbərin vəfatindan sonra 30 il atasi İmam Əli (ə.s) ilə yaşayaraq ömrü boyu ona dayaq olub.Onun böyük qardaşi İmam Həsən (ə.s) o vaxtlar xəlifə olan Müaviyə tərəfindən qətlə yetirildikdən sonra İmamliq 46 yaşli Hz.Hüseyn (ə.s) üzərinə düşür.Xəlifə Müaviyə öləndən sonra isə İmam Hüseynin (ə.s) müsəlmanlar arasindaki yüksək nüfuzundan çəkinərək və xəlifəliyi itirməkdən qorxan Yezid ibn Müaviyə ona qarşi mübarizə aparmaga başlayir.Belə ki,şərab içən,namaz qilmayan,kafir Yezid “Xəlifə” olandan İmam Hüseyn (ə.s) ona biyət etmir (onu müsəlmanlarin xəlifəsi kimi tanimir).İmam Hüseyn yaxşi bilirdi ki,bu mübarizənin sonu şəhidlikdir.Və o,Allahin bayragi altinda İslam ugrunda döyüşə qalxir.Beləliklə,kafir Yezid ibn Maviyə mübarək Məhərrəm ayinda 2000 döyüşçüsünü 72 piyadadan ibarət İmam Hüseynin (ə.s) düşərgəsinə hücuma yollayir.Baxmayaraq ki,bu düşərgədə İmamin və onun tərəfdarlarinin həyat yoldaşlari və uşaqlari var onu mühasirəyə alir və hətta halal sudan belə məhrum edir.1 həftədən çox susuz və yeməksiz qalmasina baxmayaraq İmam Hüseyn (ə.s) düşərgəsi diz çökmür və zalimlara qarşi mübariz olur.Burada Hz.Abbasin şücayətindən danişmamaq olmaz.Düşərgədəki uşaq və qadinlara heç olmasa su gətirmək məqsədi ilə Hz.Abbas tək başina düşmən ordusuna hücum edir və dəri xurcuna su yigir.Savaş zamani onun bədəninə onlarla ox və nizələr vurulur.Savaşda əvvəl onun sag,sonra isə sol qollarini kəsilməsinə baxmayaraq,Hz.Abbas su xurcununu öz düşərgəsinə dişlərində gətirməyə müvəffəq olur.
İmam Hüseyn (ə.s) Məhərrəm ayinin Aşurasinda bir nur kimi parillayaraq öz əshabina qüvvət və ümid verir.Savaşda o şir kimi vuruşub dəfələrlə düşmənin sayinin çox olmasina baxmayaraq onu qaçmaga vadar