Yaddaşımın səni hələ içində saxlayan qisimini itirmək istəyirəm ..Həmişə yanımda daşıdığım bir əşya kimi , bir anlıq bir dalğınlıqla onu bir yerlərdə unutmaq istəyirəm.Sonra necə olsa tapa bilmərəm deyib heç axtarmamaq , onsuz da yoxmuş əslində heç olmamış saymaq istəyirəm.Sən getdiyində də belə olsaydı kaş ki ağılımın xəritəsində özümə çəkdiyim çıxış yolları! O qədər gözyaşı axmasaydı gözümdən ..Və bilməsəydim kaş ki - əsl içimdə , içində üzdüyüm bir dəniz - olduğunu! Uşaqlığıma aid bir xatirə canlanır gözlərimdə.Anam səslənir arxamdan " çox getmə oğlum , boğularsan " Və içimdəki dəniz …Gerçəkmiş kimi nəfəsim kəsilir bir an! Çox qorxduğumda ya da çox pis bir hadisə ilə btək başıma qaldığımda etdiyim kimi yaxşı şeylər düşünməyə məcbur edirəm zehinimi .. Qara velosipedim , keçən il çıxdığım tətil , ən sevdiklərimlə qeyd etdiyim ad günüm ,uşaqlığım...Baxdım ki ovutmur davam edirəm! Mənə ilk baxdığın gün,sevgi dolu sarılışın, "nəfəsimsən" deyən səsin ….Bataqlıq kimi! Bir budaq budaq tapıb yapışmağa başladığım o an, birinin gelib həmin budağı kəsməsi kimi..!!!
Əvvəl bildiyim bütün yalanları
Sonrada sayəndə öyrəndiklərimi
Bir-bir söylədim özümə !
İnanaram sandım , olmadı
Oldura bilmədim !
Bütün yolları sınadım ..
Bütün kədər imtahanlarına girdim ..
Amma sinifdə qaldım !
Yenə döydün qapımı …
Yenə əsir götürdün parçalanmış ruhumu …
Yaralıykən onsuz da bir də əsarət rəvamı? sən söylə !
Sən söylə !
Anladım !
Anladım ki səni hələ unuda bilmədim !
Tək bir yol qaldı geriyə ..
Qırx dəfə söyləsən olarmış deyərlər , başlayıram saymağa ..
Unutdum !
Unutdum !
Unutdum !
Unutdum !
Unutdum !
………….
………….
………….
………….
………….
Unutdum !