Gecənin səssizliyi danışardı duyğularımın qışqıracağı yerdə..
Sənsiz deyildim.. mənimlə idin
Amma mənim deyildin
Ən çox canımı yaxanda bu idi
Mənim deyildin istəyərcəsinə baxan baxışlarına baxmayaraq
Bədənin məni arzularkən bir addım geri çəkiləcək kimi idin
Tənhada sıxışmışdı duyğularımız..

Yalansız olaraq işıldamışdı baxışlarımız
Amma mənim deyildin

Özünü düzgünləməyə çalışan beyninlə döyüşər kimi idin
Qarşındaydım .. amma maraqlana bilmədin..
Beyninlə döyüşən duyğularınla bir addım irəli bir addım geri idin..
O ümidlə gözlərinə baxarkən səninləydim..

Amma mənim deyildin..
Mənim olmadığın qədər mən də sənin deyildim..

Zaman kompasımız olsun istər kimi idin
Yaşadığımız hər hadisə xoşbəxtliyimizə yol olsun istər kimi idin..
Qığılcımların atəşə gətirib çıxarmamasını istər kimi idin..
Amma kifayət qədər suyun yox.. bunu da bilməli idin..

Qarşındaydım,
Səninləydim,
Amma mənim deyildin..

Mənimlə olmaq üçün amansızca vurnuxarkən
Baxışlarını zaman zaman qaçırar kimi idin..
Ürkəkcə yaxınlaşıb, istəksizcə uzaqlaşar kimi idin..


Mənim deyildin
Deyildin...