Rahat yat qəlbim...
Qəbrinə gül gətirənin olmasa da...
Rahat yat qəlbim...yerin cənnətlik olmasa da...
Hanı? Bəs ölümünə səbəb olan qürur hanı? Cənazəyə belə gəlmədi. Rahat yat qəlbim...Qürurrunla mübarizədə sən artıq məğlubsan. Bəs özünə qonaq etdiyin sevgi? Deyəsən cinayətdən sonra bir də görən olmadı onu. Rahat yat qəlbim...Qurban verdin özünü. Özünü çıxılmaz bir yola saldın sən...Gözün arxada qalmasın, əlimlə sənə bir qəbir də qazdım. Qürur da, sevgi də öz cəzasını tapacaq.
Bax, yanımızda da Ümidi dəfn edirlər. Eyni gündə öldünüz. Bəlkə də səbəbkar o oldu. Sənə demişdim axı boş ümidlərə özündə yer vermə. Bəs sənə o ümidi hədiyyə verən hanı? Yoxdu...Eşitdim indi də başqa bir qəlbə ümid verib...Rahat yat qəlbim...Rahat yat.
Bax, səninkimilər nə çoxdur burda.Ölmüş ürəklər və ümidlər qəbirsanlığı...Bilirsən, bu ürəklər də sənin kimi öz əcəliylə ölməyib, hamısının qatili var və eynilə səninki kimi hər bir ürəyin yanıda bir ümid də dəfn olunub...

Rahat yat qəlbim...
Səni də, qatilini də çox sevdim...

Bunu anladım ki, sənsiz heç kiməm...
İnam yox heç kimə, yeri yox heç kinə...
Oldu keçdi də burda durma keçginən...Hissdi ölən, boşver...
Bu olub dünən, özünə güvən...
Bu günün öz qaydası nə faydası?
Tutular yası yuxumun qarabasaması...
Ürəyə denən sevgidən yazmasın,
Məni tərk etmə sevgi yenidən gor qazmasın...

Boş günlərin qaraya bürünsün, daş qəlbin mənə görə döyünsün...
Xəyalın içində inamı parçala, al cır dağıt, ümidimi parçala...
Oyuncaq qaldıq sevgiylə oynadıq, biz susduq sevgiyə doymadıq...
Dilim dinməz danışmağa gözüm var, dur getmə deyəcək sözüm var...

Sənsiz qala bilmərəm, sənsiz ola bilmərəm...
Hara getsəm mən yenə çıxıram sənin izinə...

Qara qaşların, qara gözlərin, dərdimə dərman...
O baxışların, acı sözlərin sonumuza fərman...
Zərif gülüşün, geri dönüşün dərdimə dərman...
O baxışların, axı sözlərin sonumuza fərman...

Mən səni gəzirəm hər an, ağlaram hər zaman...
Göz yaşımı silə biləydin, bunları görə