Neçə gecə daha yuxusuz keçəcək, neçə gözyaşı daha axıb gedəcək..?
Allahım al ürəyimi, söküb at ürəyimlə birlikdə içimdəkini...
Dözəcək gücüm qalmadı, nə gözləmək nə sevmək istəyirəm...
Tükəndiyimi hiss edirəm, içimdəki səni istehlak edə bilmədən...
Ölürəm....
Belə dediyimə baxma bəs içimdə, ürəyimdə olmasaydın??? O zaman varlığını hiss edə bilməz yoxluğuna döyüş açardım...
Sənin üçün döyüşmək??? Dayan, dayan! Küsmə dərhal lazım olsa edərdim...
Bu soyuq gecələrdə, gözlərimlə bir daha qanamamaları üçün döyüşdüyüm kimi... Ürəyimlə dayanması üçün dirəşdiyim kimi...
Kimi, kimi, kimi.....
Niyə tam mənasıyla danışdıra bilmirəm qələmimi??? Niyə bilirsənmi sevgilim? Sənin yoxluğunda mən tam deyiləm ki...
Bu soyuq gecədə; yoxluğun, qələmimin kağıza hər deyişində təsirli...

Nə olar! Dön geri; istit əllərinlə əllərimi, bədəninlə bədənimi və gözlərinlə içimi, ürəyimi...
Dön ki geri yaşadığımı hiss edim sevgilim, dön ki geri sevim səni dəli kimi...
Dönməyəcəksən bilirəm; heç darıxmayacaqsan, maraqlanmayacaqsan mənimlə...
Dönmək istəsən sevgilim, mən burdayam əvvəlki kimi, buraxıb getdiyin kimi...
Gözləyirəm deyə səni sanma təkəm sevgilim, sənin yoxluğunda da tək qalmıram ki... Ürəyimin nərələri tək buraxmır məni...

Bir ümid gözləmişdim gəlirsən deyə geri, tutarsan əlimi, sarılarsan mənə eyniylə köhnəsi kimi...

Atmadım,ata bilmədim içimdəki səni; sınadım amma olmadı inan sevgilim.
Olmadı... Edə bilmədim...