Ey unuda bilmədiyim...

Adına minlərlə sətirlər yazdığım insan...

Gəlməyəcəyini bilə-bilə yollarına baxdığım... Haralardasan?

Ürəyimdəki sevdalar düşmək üzrədir...
Artıq zamanın belə səni mənə gətirə bilməyəcəyini anladım...

Bilki artıq tək ağlımda qalan söz sənin adındır...

Gözlərimin önündəki tək xəyal sən qaldın...

Mənasını itirdi bu şəhər... Artıq getməliyəm...

Saxta şəhərin qaranlığıyla birlikdə səndə qalsın...
Sevmişim səni bilmirəm cinayət işləmişəm bəlkə?

Ağlımda həmişə sən olmusan başqalarını görməmişəm...

Mən sənə nə demişəmsə, sevidiyimdən olub hamısı, səni dəli kimi sevmişəm həmişə...
Bəlkə gününü-gecəni zəhər etdim? Gözlərindən axan yaşları çay etdim?

Yoxsa gələcəyini düşündüyün xəyallarını çirkli etdim?

Yoxsa şirin dünyanı əzablı edən oldum?
Niyə şam işiğini gətirmirsən otağıma? Qaranlıqda yalnız qalmaq mənə əzab verir...

Mən səni qüsursuz şərtsiz sevirəm...

Bu qışdan sonra çiçəklər açar düşünürəm...