Adı eşqsə bunun üç şəxsiyyət olmaz ... Yox üç şəxsiyyətsə adı onsuz da eşq olmaz...

Bu eşq süfrəsi üç adamı doyurmaz. Bilən də onsuz da bilə-bilə bu süfrəyə oturmaz...

Mən bəyənməkdən bəhs etmirəm... Xoşlanmaqdan, görüşməkdən heç.. ..Mən eşqdən bəhs edirəm, eşqdən...

İki adam yaşayandır eşq, havalanmaqdır həsrətdən...Sevgilinin gözünə, sevdiyinin qoxusuna həsrət qalmaqdır eşq...Bir tək sözünə əsir olmaq, sözləri udmaq bəzən, bəzənsə nəfəssiz danışmaqdır... Bir tək sözə həbs olmaq, bir gülüşə özündən keçməkdir eşq...Və bu eşq təəssüf ki, üç adamla yaşanmaz...
Gecələri yuxusuz keçirmək, ondan olan hər şeyi onun kimi sevmək, kimsəni dinləməmək, bəzən özünə belə qulaq asmamaqdır eşq...

Eşq bir dünya şeydir... O xoşbəxtlikdir, özündə təbəssümdür, qəhqəhədir bəzən... Dünya çevrilsə onu düşünərsən, dünya ölər bəzən O çıxmaz yenə ağılındadır...Bir çox şeydən qoparsan amma səndən ayrı həmişə bir gülüş vardır yanağında...Sevdiyinin hədiyyəsidir bu, eşqdən yaranmış çəhrayı təbəssüm sənə...

Eşq hər kəsə fərqlidir... Hər eşq də fərqlidir....

Amma nə qədər fərqli olsa yaşananlar bu dəyişməz ki yalnız iki şəxsiyyət yer alar var bu süfrədə...
Üçüncü girdiyində dövrəyə qəribə bir kreslo təlaşı, mənasız bir çörək döyüşü sonunda bir aclar süfrəsinə çevrilər hər şey...
Çörək paylaşılar, dostlar paylaşılar, hər şey paylaşılar da bu dünyada sevgilinin alınındakı tər, yanağındakı qəmzə, sinəsindəki hüzur, əlindəki istilik paylaşılmaz kimsəylə...Paylaşılarsa adı eşq olmaz onsuz da...

Adı eşqsə bunda üç şəxsiyyət olmaz ...
Yox üç şəxsiyyətsə adı onsuz da eşq olmaz...