kəsdilər, qan tökdülər.

İndiki zəmanəmizə də baxsaq, görərik ki, bir çox ictimai-siyasi xadimlər, hətta mütəffəkirlər, düşüncə sahibləri fəqət dünyaları üçün İslama qarşı o qədər can qoyublar ki, əgər onlar imanlarında bunları etsəydilər, parlaq şəxsiyyətlər olardılar. Bu baxımdan biz tarixdən görürük ki, bu xəlifələrdən biri – lənətlik Yezid axmaq çıxdı, zahirdə də İslamla müxaliflik etdi, daxildə də. Amma ondan öncəkilər zahirdə müəyyən məsələlərə riayət edirdilər. Hiyləgərlikləri də bunda idi.

Bəli, dünyada insana verilən vaxt bir gün sona çatacaq. Harun üçün də, digəri üçün də, bizim üçün də. Ölüm mələyi gələndə heç kimdən icazə almır. Hafizdə bununla bağlı bir beyt var, mənası budur ki, bu dünyada nə rahatlıq, nə eyş, nə işrət var, bir halda ki, hər an o təbil çalına bilər ki, şələ-küləni yığ, getmək vaxtıdır.

Ümumi nəticəmiz bu oldu ki, hamı zəmanəsinin ya Harunu olur, ya da haqsevəri. Qadını da, kişisi də. Çoxu-azı var. Hərə ən azı özünün hakimidir, hərə ən azı öz vücudunun sahibidir. Gəlin vücudlarımızın Harunu olmayaq. Çünki, bu vücudlarımızın, əzalarımız bizlərdən şikayət edəcəyi bir gün var. Həqiqi dəyərlərlə dost olaq, beşgünlük dünyaya görə özümüzü məhv etməyək.

Allahım! Bizləri həqiqətdə azad olanlardan qərar ver! Amin!
Hacı İlqar İbrahimoğlu,
ilahiyyatçı-filosof
İçərişəhər «Cümə» məscidinin