çıxılmaz vəziyyətdə hesab edən şəxslərdə olur. Özlərini zəif, maraqsız hesab edərək, belə şəxslər ətrafdan heç bir yaxşı münasibətə ümid bəsləmirlər, süni vaxtda öz bəxtlərindən narazı olub həmişə dərd-qəm hissləri ilə yaşayırlar. Onlar nə isə bir hadisənin, təhlükənin baş verəcəyini həyəcan hissi ilə gözləyir və buna görə də onlara qarşı münasibətdə baş verən hər hansı bir dəyişiklik (yaxşı və ya pis) belə şəxslərin qeyri-adi nəticələr çıxarmasına səbəb olur. Bu zaman ərin (və ya arvadın) adi qaydadan artıq diqqəti, hətta mehribançılığı da şübhə əmələ gətirir.


qısqanclığın yaranmasının iki növü ən çox müşahidə olunur. Bunlardan birincisi özündə qeyri-sadiqlik, ailəyə. xəyanət nəticəsində yaranan qısqanclıqdır. Özündə yaranan xəyanət meylinin olması hissini o, mütləq müqabil tərəfə də aid edir. Ona elə gəlir ki, bu xəyanət hissi arvadında da (ərində də) yaranıb və imkan olduqda o xəyanət edəcək (və ya artıq edib). Belə qısqanclıq itib yox olmuş sevginin və yaxud onun əvvəlcədən də olmaması nəticəsində yaranır, çünki ər-arvad arasında sevgi varsa başqaları haqqında danışmaq və ya fikirləşmək həqiqətə uyğun gəlməz.

İkincisi aşılanmış qısqanclıqdır; bu, həyati təcrübədən yaranır. Öz valideynlərinin, dostlarının, tanışlarının ailəyə xəyanəti, ər-arvadın sadiq olmaması haqqında söhbətlər, bu haqda kinofilmlər, kitablar bəzi şəxslərdə “xəyanətsiz yaşamaq olmaz” təsəvvürü yarada bilər. Aşılanmış qısqanclığın səbəbi çox vaxt ailəyə qeyri-sadiqlik haqqında danışılan lətifələr, bu haqda göstərilən faktiki hadisələr də ola bilər. İlk nəzərdə bütün bu deyilənlər sinir sistemi, psixikası normal olan şəxslərə heç bir təsir göstərməsə də ziyansız keçmir. Qısqanc şəxsin qəlbində qat-qat yığılan şübhələr, fikirlər müəyyən bir 1 hadisənin təsirindən alovlanaraq ailənin dağılmasına gətirib çıxarır. Qısqanclığın qeyd olunan bu növlərinə həyatı təmiz, yalnız bir şəkildə, demək olar ki, təsadüf olunmur, qeyd olunan formalar yalnız mütəxəssislərin elmi axtarışlarına əsasən