müqabil cinsə münasibət haqda sadə, onların anlayacağı şəkildə məlumatlar verməlidirlər. Əkər bu yaşda orqanizmdə fizioloji dəyişmə prosesləri, şəxsi gigiyena qaydalarına aid məsələlərdə valideynlər uşaqlan ilə ümumi dil tapırlarsa da, yeniyetmə yaşlarında olan oğlanlarda baş verən bəzi seksual məsələlərdə onlar böyük səhvlərə yol verirlər. Bunlardan ən çox təsadüf olunanı valideynlərin, müəllimlərin təsadüf etdikləri onanizm — masturbasiyadır. Oğlanların bu “eyib işlə” məşğul olduğunu bildikdə xüsusilə analar çox həyəcanlanırlar.

Onanizmin gələcək kişi üçün zərərli və eyib olması fikrinin nə vaxt və haradan meydana çıxıb yayılması məlum deyil. Xristianlığa qədər onanizm nə zərərli, nə do eyib sayılmayıb. Əksinə, o haqlı olaraq gəncin hiperseksuallığının göstəricisi kimi qiymətləndirilirdi. Lakin xristian dini cinsi arzunu bu yolla yerinə yetirməyi günah adlandırıb qadağan etmişdi. Din xadimləri onanizmlə məşğul olanları günah işlətdikləri üçün axirətdə çəhənnəm odunda yançaqları, bu dünyada İsə müxtəlif ruhi xəstəliklərə, cinsi zəifliyə tutulacaqları və s. ilə qorxudurdular. Bütün bu hədə-qorxuya, hətta çoxlarının onanizmin cinsi zəifliyə səbəb ola biləcəyinə inanmaqlarına baxmayaraq gənclərin, demək olar ki, çoxu müəyyən müddət bu işlə məşğul olurlar.

19-20 yaşlarına qədər davam edən cinsi yetişkənlik dövrünü həkimlər gəncliyin hiperseksuallıq dövrü adlandırırlar. Bu dövrdə seksuallığın həddən artıq olmasının səbəbi cinsi hormonların böyük miqdarda hasil olması ilə əlaqədardır. Bu vəziyyətdə, adətən, istər fizioloji və istərsə də psixoloji sferada elə bir gərginlik yaranır ki, gəncin şüuru qeyri-ixtiyari olaraq yalnız bir istiqamətdə fəaliyyət göstərir və onu müəyyən yollara bu vəziyyətdən qurtarmağa məcbur edir. Onanizmə də elə bu baxımdan münasibət göstərilməlidir. Birinci masturbasiyalar səbəbi dərk olunmadan, sonralar isə dərk olunmuş səbəblərlə edilir. Cinsi əlaqə istəyi, adətən, gəncin özü üçün uydurduğu xəyali fikirlər, fantaziyalar nəticəsində,